[544]. Wymawiam: dwudziesty wiek…

Wymawiam: dwudziesty wiek i skóra mi cierpnie. Ogromy milczenia. Bo przy całym zgiełku mowy, miliardach słów na minutę,przy rozmnożeniu się prasy, filmu, telewizji,rzeczywistość nienazwana olbrzymieje, natomiast ta druga, przetłumaczona nie nadąża za nią, i jest proporcjonalnie słabsza, niż była w ubiegłym stuleciu. Wie o czym mówię, każdy, kto zdumiewał się nad przepadaniem bez śladu wydarzeń, … Czytaj Dalej [544]. Wymawiam: dwudziesty wiek…

[542]. Nosi.

I. Nosi. w sobie zdania, które układają świat, pomiędzy śniadaniem, a kolacją deserem a abstrakcją. Kolejną racją, mniejszą większą obligacją. Nosi w sobie spojrzenia, które nie boją się wejrzenia wrzenia, zdziwienia, ani milczenia. Nosi w sobie cienie i kolory, kolarze i wzory, na grawitAkcję, na kolejną relacje, na rozkład pekape i rozkład zajęć, na obraz … Czytaj Dalej [542]. Nosi.

(540). Naprawdę Vince? Naprawdę?O (nie) hołubieniu, dłubaniu, gubieniu…

Jeszcze kilka lat temu, kilkanaście w każdym razie długo, i długo dłużej i jeszcze jest to przekonanie żywe cóż, że wszystko co ciekawe dzieje się poza Twoją/ Moją/Naszą strefą komfortu, a łykaliśmy (z dużym prawdopodobieństwem wiele wielu z nas) jak młode pelikany rybki i inne didaskalia kolacyjne, czy na inny posiłek, bez różnicy, czy w … Czytaj Dalej (540). Naprawdę Vince? Naprawdę?O (nie) hołubieniu, dłubaniu, gubieniu…

(539). Grochu (ziarenko).

Strata. Cieńska strużka głęboko gorzka rzeka. Czy to ślad na mapie (której jeszcze nie ma)? Ot, rośnie tętni mijając "od" "do" otchłań co połyka i świat co nie czeka. Cisza, która nie zwleka milczenie co dekoracje nawleka, tłum co racje wyrzeka-rośnie, rośnie strużką głęboko gorzka,gorzka rzeka. Piosenka bez refrenu. Kolor trenu boso nasącza faktury doliny … Czytaj Dalej (539). Grochu (ziarenko).

(537).

Cisza. Krojona stresem, sensem, seansem krótkim albo andronem rzuconym, antycypując w dyskursie poza słonym słowem wyznaczając kurs ku a może i na przeciw mórz, na spotkanie zórz. Złożyć i rozłożyć. Składać i mniemać rozkładać. Macać i znać niczym palce Camili. Dokładać budować odejmować, formować. Milczenie niczym bilet jeszcze nie wiadomo, czy w jedną, czy w … Czytaj Dalej (537).

(536).

Nie zasypiam snów, nie dziergam dróg. Nie znam znaczenia znaków. Wywracam smaki na lewą stronę zmęczenia. Neurony mogą przekazywać informację na długich i na krótkich dystansach. U żyrafy neurony, które są odpowiedzialne za kontrolowanie chodu mogą być obecne na dwóch i pół metrach od mózgu do dolnej części rdzenia kręgowego, pisałam już o tym, że … Czytaj Dalej (536).

(634).Siódemka, czwórka, czyli… Nie o arytmetyce, ani o stomatologii…Ze smakiem, albo bez apetytu… Zależy…

Nie, nie zapomniałam o blogu, trochę zarósł, ale to dlatego, że uszy... No, no nie ciągnijcie mnie za nie. Tak to jest uszy te życie. Jestem, nie znam, myślę więc... Że jak...A dzisiaj będzie lekko, lżej i mam nadzieję przyjemnie. Przynajmniej lekko straw- czyż-nie. Skoro już przy spisach jadła to nacznijmy od tegoż, a co, … Czytaj Dalej (634).Siódemka, czwórka, czyli… Nie o arytmetyce, ani o stomatologii…Ze smakiem, albo bez apetytu… Zależy…

[633]. Muszę o muszę, chociaż o rozlanym mleku też się nie zmuszę, niech nikogo nie znuży liczenie odnóży!

Piszę, ale czcionka mi się topi gdzieś po drodze. Dlatego dzisiaj lekko, łatwo i przyjemnie. Od czasu, gdy doznaje się zapalenia uszu, obu na raz,a co tam! Jak iść to już na całość, niestety, świat zdaje się kręcić w przeciwnym kierunku. I masz w jednym słonia wciśniętego w karafkę przewodu słuchowego. Bakterię zorobiły mnie w trąbę (Eustachiusza). Mam nadzieję, że za chwilę będzie to tylko wspomnieniem, mam nadzieję, jedyną dobrą stroną tej sytuacji jest możliwość obserwacji świtu, tu, gdzie jestem. To fascynujące i piękne. Ileż można przespać takich wschodów? Pięknych, świeżych, zachwycających... Spiralna Droga Mleczna więc nie chodzi o słodycze?