222. Afar.

Przeszłość jest nieprzenikniona, nieruchoma I bardziej zagadkowa niż teraźniejszość, ponieważ została zatrzymana raz na zawsze, a jednocześnie rozprasza się, jest nieuchwytna i niedostępna wszelkim próbom „przywrócenia jej do życia” (choć zwykło się uważać, że w sposób magiczny dokonał tego Proust. Przeszłość tkwi już na zawsze tam, gdzie tkwi, i nie istnieje. Jest faktem, który miał … Czytaj Dalej 222. Afar.

[04+3].Prosto. Ta.Droga.

Polski jazz chociaż na początku niebezpiecznie utożsamiano go z muzyką taneczną, to marka od samego zarania. No, prawie. Polscy muzycy podróżowali po całym świecie niezależnie, czy tworzyli w big bend!ach (np Szymon Kataszek), czy obierali wędrówkę rozpisaną na instrument solowy. Niezależnie od tego o jakim okresie jazzu mówimy, ten gatunek muzyczny to fluktuacja wpływów. Wystarczy … Czytaj Dalej [04+3].Prosto. Ta.Droga.

15. Preludium (nie tylko) dla dzieci.

Jak pisać o odchodzeniu bez patosu i zużytych, przeżytych, przeżutych słów. Jest bardzo trudno łatwo. O wiele trudniej jest wykonywać ćwiczenia z obecności, u_ważności, troski, miłości. Zaklęte konsekwentnie w drobnych gestach. W pędzącej na złamanie rąk, nóg, szczęki, i karku codzienności. Właśnie wtedy,wtedy gdy wytłumaczenie jest obecne, wtedy gdy korki, kolejki i pośpiech, wtedy— czyli z … Czytaj Dalej 15. Preludium (nie tylko) dla dzieci.