534. Dziś nie o tym.

Dylematy na tematy, które Ty, albo nie Ty poruszasz w przestrzeni, choćby małym palcem u nogi trącając i cerując.

Lubię czynności anachroniczno analogowe na przykład czynne czytanie (co może być zdumieniem: ze zrozumieniem). Może być, a jakże w tam tam, czy tu, czy tam w tandemie. Zadawać sobie pytania o nieregularnych kształtach. Jeśli chwycę ziarnko piasku pomiędzy dwa palce, i wyciągnę rękę prostując ją w łokciu, to jaką część kosmosu, zasłonię?

Za słonie nie odpowiadam, chociaż wiem, że …

Potrafią śmiać się, płakać, podobnież przeżywają żałobę a na pewno zbierać się nad kośćmi człońkiń i członków grupy, na tym nie koniec – potrafią się bawić. To ostatnie to nic innego jak głęboko zakorzeniony mechanizm nauki umiejętności np polowania. ćwiczenia ciała, trenowanie zwinności etc. Niemniej, nawet nie mniej, w ogóle, czyli nic nie o tym dzisiaj.

Seiichi Miyake wynalazca i działacz społeczny, który przeszedł (sic!) do historii jako ten, który wymyślił płyty dotykowe, czyli te, dzięki, którym osoby, które nie posługują się wzrokiem, potrafią rozpoznać gdzie zaczyna się teren niebezpieczny, np schody, ale dziś nie o tym.

Zieloność na opuszkach palców. Zanurzenie przeciw znużeniu. Przeciw ciążeniu. A propos od 60roku (ubiegłego wieku) przez dekadę na Mierzei Wiślanej startowały rakiety, tak, w Polsce, rakiety metrologiczne rodzimej konstrukcji. Dalej niż sięga lot balonem, ale dziś nie o tym.

O tym, że o Napoleonie dziś nikt nie pamięta, także nie napiszę. O,o Napoleonie Cybulskim, to ten gościu co zidentyfikował hormon podniecenia, a ściślej rzecz ujmując nie o tym, nawet nie o hormonie nazywanym trzy razy f (fright, fight and flight) ucieczki, strachu, walki- jedno słowo adrenalina. Brzmi znajomo? Wykonał wraz ze współpracownikami, pierwsze badanie za pomocą EKG i EEG. (W kraju nad Wisłą). Dzisiaj to drugie uważane jest za niemiarodajne, niedokładne jeśli elektrody nie są wszczepiane wprost do mózgu, ale kiedyś to było coś! Miał postępowe poglądy dotyczące kształcenia kobiet, ale — jak napisałam- dziś nie o tym.

Zbigniew Preisner [źródło].

Łuskam sobie wszechświat nim (z)niknę zmarszczką po przestrzeni w której stałam. Ten na wyciągnięcie ręki. Czesząc swoje myśli, ciesząc się łykiem kawy. Świat cały jest bytem ciekawym chociaż znajdzie się i taki, który sądzi, że tylko błękitną wklęsłością chińskiej filiżanki. I ciarki wzdłuż kręgosłupa jak się zapomni i spojrzy w niebo. Gdy się zapamięta by zrobić krok. I głęboko oddychać. Zenużyć palce w zieloność poszurać znakiem oblizać znaki przystankowe znaczeniem. Zmęczeniem się nasycić.

Osiemdziesiąt sześć miliardów neuronów w ważącym około półtora kilograma mózgowiu. A każdy z nich może dwieście razy na sekundę odpalić przekazując sygnały pobudzić tysiące, tysiące neuronów, które bezpośrednio z nim mają łączność. Potrafi dokonać trzydziestu ośmiu milionów operacji na sekundę.I nie napoci się przy tym zbytnio. Czyż to nie zachwycające, i nie, nie chodzi o przytoczoną potęgę liczb pierwszych, pięknych i ostatnich? A to tylko przekład przykład. I dopiero początek, ale dziś. Dziś nie o tym.

Mam dla Ciebie propozycję. Posłuchaj sobie dzisiaj jednej piosenki/ utworu muzycznego, takiego, po który nie sięgasz zwykle. Posłuchaj wszystkimi zmysłami. Powodzenia! Posłuchaj i usłysz. Zapewnij sobie przestrzeń, czas i do dzieła. Smacznego.


Jedna odpowiedź na “534. Dziś nie o tym.

Zapraszam do dyskusji :):

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s