[381].

Wieczór. Do pod(_)wieczorków, do wód dowód pór. Pięciu. Melodia krok uff. I świat (tł)a. Zadyszana czerń opada op, op, op. Op oopływa kształty. Opus. Niezależny od współrzędnych geograficznych epoki.  Kraj  i obraz westchnień i tchnień sen. Żeby dźwięk zobaczyć głaszcząc barwę, poczuć i potoczyć strunę tknąć od melancholii do odpo(d)wiedzi wiedzie wers wiersza zagubionego w zgubieniu. Przestrzeń ruch i om ość. Oscylacja fascynacja pytań, przynaglań, zamyślań grawitacja.  Gdy wyschnie już akcent ostatniej sylaby. Cisza. Sen. Odcisk  dna dnia myśli dna. Zmierzch smaków. Smak ów zmieszany z czernią która pożera ten wieczór. Niczym z obrazów Vincenta. A może nie. (w)Cale. Zmysł zamysł umysł. Kąt do potęgi oko liczności ostro łagodzących. Kontemplacja. Relacja.

REM. [Re]medium. Sen. Hen, hen, za piętnastą pary turą. Party turą…

[Zupełnie przypadkowe przepadkowe nagranie: Bolero,Bogusław Kaczmarczyk, Dominik Kwaśniewski, źródło nagrania].

Obrazek wyróżniający miniatury wpisu: Czaszka z palącym się papierosem Vincent Van Gogh źródło zdjęcia.

Reklamy

Zapraszam do dyskusji :):

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s