Listy i [inne] brewerie.

"Plus ratio quam vis".

199. Buty van Gogha.

Zapisuję czterem żywiołom
to co miałem na niedługie władanie

ogniowi – myśł
niech kwitnie ogień

ziemi którą kochałem za bardzo
ciało moje jałowe ziarno

a powietrzu słowa i ręce
i tęsknoty to jest rzeczy zbędne

to co zostanie
kropla wody
niech krąży między
ziemią niebem

niech będzie deszczem przezroczystym
paprocią mrozu płatkiem śniegu

niech nie doszedłszy nigdy nieba
ku łez dolinie mojej ziemi

powraca wiernie czystą, rosą,
cierpliwie krusząc twardą glebę

wkrótce zwrócę czterem żywiołom
to co miałem na niedługie władanie

– nie powrócę do źródła spokoju

[Testament, Zbigniew Herbert, Wiersze zebrane, wyd. a5, wydanie I,2011 rok].

Testament, jaki zostawimy, my ludzie opuszczający początek wieku? Jakże stary wydaje nam się początek XIX stulecia, a to zaledwie sto lat, cóż to wedle wieczności…?Zastanawiam się, zresztą, i bez reszty jak się okazało, nie tylko ja (gdzieżbym śmiała uzurpować sobie prawo?),  jak to jest z nastrojami pożytku publicznego ego początku wieku dwudziestego pierwszego.

Jeden: mówi mi, że nie jest nieszczęśliwy, ale nie czuje by było szczęśliwie.  Drugi: odzywa się tylko wtedy gdy potrzebuje wypłakać się na ramieniu… Obrazki z wystaw(y). W mediach modny temat w czarnym dziewiętnastowiecznym płaszczu, chociaż nie, z jednej strony smutek z drugiej pigułka  Krzysztof Rutkowski pisze o tym tak:

Od dawna zastanawiam się, czym różni się obecny fin de siecle od dziewiętnastowiecznego, bo różni się poważnie. Doszedłem do wniosku, że przede wszystkim wiekiem morderców. Pod koniec obecnego stulecia najzupełniej bezinteresownie zabijają się dzieci. (…) Dziewiętnastowieczna dekadencja bardziej zdawała się optymistyczna, więcej w niej było nadziei. Teraźniejszość smutniejsza jakaś, chociaż na pierwszy rzut oka powinno być odwrotnie (…)

[Raptularz końca wieku, Krzysztof Rutkowski, Wyd. Słowo Obraz Terytoria, Gdańsk 1997r. s.11-12].

Myślę, że jednym z powodów może  być taki nie potrafimy dotrzymać kroku postępowi. Umożliwiliśmy dłuższe życie pojawiła się starość, a została ość. Rodzą się dzieci, które niegdyś umierały, albo były poddane ostracyzmowi społecznemu, ekstremalny przykład w starożytnej Sparcie. Obecnie mamy osoby z niepełnosprawnościami, ale nie potrafimy, czy też nie chcemy zbudować mechanizmów społecznych, które były by ze swojej istoty inkluzywne. Od czasów rewolucji technicznej dysponujemy czasem wolnym, to także wynalazek, produkt, kultury, ale nie potrafimy, i co najważniejsze nie chcemy się nauczyć jak spędzać czas ku pożytkowi i przyjemności. Spędzać czas. Cóż to za wyrażenie, pędzi to się bimber. Pędzi się na złamanie karku (a o to, dzisiaj nie trudno). Od spędzania blisko już do przepędzania. Depresja, melancholia? Bezkresność. Ość, której ni przełknąć, ni wypluć.

[Melnancholija, Grzegorz Turnau, album 11:11 Pomaton Emi 2006, wersja zremasterowana 2011].

Jak ciężkich przeżyć trzeba być świadkinią by cieszył samodzielny krok, zapach malin, słońce, wiatr, korek w drodze do pracy, deszcz, bieg… Albo jak ciężko musi być na duszy by tę przyjemności komuś odebrać, komuś, albo samemu/ samej sobie?

Jest jeden czas. Ułamek ledwie gdy smutek jest usankcjonowany, wpisany, oczekiwany. Ale nie zapominajmy, że mówimy to z naszego, europocentrycznego punktu widzenia, czucia, słyszenia i dotykania. Przeżywania. To nie jeden obrządek ma prawo do chowania zmarłych.

Czytając Dziady Mickiewicza można wyznaczyć tropy i tripy. Zaduszki były powszechnie obchodzone przed nastaniem chrześcijaństwa wśród Słowian, tak jak i w innych kulturach grzebaniom zmarłych towarzyszą obrzędy. To  nic innego jak rodzaj polisy na życie przede wszystkim doczesne. Palenie ognia czy też zniczy ma wskazywać drogę duszom, drogę do nieba, wiedzieli o tym celtyccy druidzi, którzy oświetlali drogi blaskiem ognia w czasie święta Samhain.

Odprawienie obrzędów miało gwarantować obfite plony i spokojne życie doczesne. Gdy ludność zamieszkała w Irlandii zaczęła emigrować np do Stanów jak najbardziej Zjednoczonych to pojawiło się święto, które dziś możemy obserwować jako Halloween.  Co ważne święto to obchodzone było nie tylko jesienią, jak ówcześnie, ale kilka razy w roku stosowano różne obrzędy, śmierć nie była odsuwana w niebyt, w cień, ale można powiedzieć, że była towarzyszką życia, bliżej jej do wizerunku jaki przedstawił Jacek Malczewski: kobiety o pełnych biodrach niż kościotrupa z kosą.Jakże łatwo zdyskredytować to, czego się nie rozumie, albo czego się człowiek boi. Strach, podobno lubimy się bać. Śmiem wątpić. Lubimy się bać na niby. Na żarty. Na teraz- zaraz, albo na zaraz-potem. Pstryk. Przełączyć kanał w telewizorni. Humor to nic innego jak mechanizm obronny. Tak jak rytuały.

Rytuały. Drzewiej w naszej kulturze równie ważny był początek maja gdy wszystko się rodziło, pachniało i rozwijało, jak początek listopada. Zostawiano wtedy pieczywo z wypieczonym znakiem krzyża, wyśpiewywano pieśni, w nekropoliach specjalnie wypiekane dla zmarłych. O tymże chlebie już zapomniano, tak jak o innych stosowanych zabiegach, innych się w ogóle dziś nie kojarzy ze świętem zmarłych.

Tak jak pustego talerza zostawianego podczas wieczerzy wigilijnej. Dzisiaj mówi się, że to dla osoby wędrującej, albo zagubionej, drzewiej była to jedna i ta sama osoba, niezależnie po jakim ze światów się błąkała, mogła zasiąść z nami przy wspólnym stole. Taki ślad widnieje też w słowie dziady, dlatego też drugiego listopada baczniej, czy przychylniej patrzono na wagabundów, i żebraczki. Może tych, których spotkamy w ten właśnie dzień, to nasi bliscy, zagubieni w rzeczywistości, [nie]dawno zmarli? Dlatego mogli oni nie tylko liczyć na posiłek w domach, ale i przed kościołami wystawiano suto zastawiane stoły. Zwyczaj ucztowania przetrwał w tradycji prawosławnej, tam uczty wyprawia się na cmentarzach.

Światło i dynia. Ta ostatnia była materiałem bardzo tanim, można było zrobić lampion, i światło będzie się tliło. Pomimo deszczu. Deszczu jesiennego. Tak jak opada liść, tak opada kropla, jedna, druga, trzecia, pięćdziesiąta.  Światło siła życiodajna i niszcząca zasługuje na oddzielny wpis. Można postrzegać je z wielu perspektyw, mówi się o duszach, że gasną, że gaśnie życie w człowieku, że rozbłyska, że trwa, albo, że się tli. Rytuały związane z ogniem są ważną częścią kultury człowieka. Niezależnie w której epoce przyszło mu żyć. Żyć i umrzeć. Kościół jak każda władza chciał zapanować nad duszami i ciałami tych, co pozostali na Ziemi. I jak każda instytucja przejmująca wierzenia i budująca uniwersum przejmowała dawne wierzenia.

W roku 998 św. Odilon, ustanowił  dzień na obchodzenie Dnia Zmarłych. Przypadał on uroczystościach Wszystkich Świętych, podówczas obchodzono święta w maju. Papież Bonifacy IV w 610 roku  nakazał by czcić relikwie męczenników za wiarę. Sto dwadzieścia jeden lat później papież Grzegorz III postanowił, że  święto obchodzone będzie w listopadzie. Są takie dni w roku, dni zadumy, refleksji, ale tak naprawdę chcemy zapomnieć, unieważnić, albo zemścić się ręką śmiertelną – jak pisała Szymborska.  Wymazać śmierć. Nie przemawiają już do nas liczby. Te krzyczą z dzienników, filmów, są jak najmniej przekonywujące…

W dużych miastach umiera po kilkuset ludzi w tygodniu. Zdarza się, że ponad pięćset. W Warszawie umiera ponad dwa tysiące ludzi miesięcznie. Niezależnie od pory roku, obranych zamierzeń, planów i marzeń. Każde ciało kiedyś chciało, pragnęło, zazdrościło,kochało.Plany miało,pragnęło denerwowało się, złościło, spieszyło do pracy, na randkę, czekało na autobus…

Do utraty tchu, przeklinało, cieszyło się, smuciło, czytało, czekało, piło, śniło, spóźniało się. Nie tak rzadko nie zdążyło pragnąć, kochać, znać, marzyć, oddawać się miłości, zazdrości, biegać, czuć wiatr we włosach, stąpać po trawie. Ich stopy nie były łechtane źdźbłem trawy.

Ani jednym.

Ktosia była córką, może zdążyła być matką, córką, siostrą…Ktoś synem, ojcem, bratem, na pewno są dziećmi, byli… Ktoś wyszedł tylko do kiosku, do kina, ktoś w ogóle nie ruszył się z domu. Zjadł kromkę z masłem, sałatą, popił/a czarną herbatą. Ostatnia wieczerza, albo nie, poszedł spać z pustym żołądkiem, żeby nie przytyć, bo zapominał/a kupić chleba, czarnego, był tylko taki, biały, pszenica —biała śmierć, cukier: biała śmierć. Herbata łypiąca na nas swym czarnym, gorzkim okiem. Nie, nie będzie się przecież  truć. Już nie ważne, a sen? Wieczny.

Niebezpieczny jest sen wieczny.

Bez ostrzyżenia i   bez ostrzeżenia, bez fanfar, bez światełka w tunelu, by wiedzieć skąd spieprzać. Ktoś modli się o śmierć. O to, by spokojnie odejść, by już nie cierpieć. By choć raz bez trzeszczenia w stawach, bólu głowy, żołądka, skóry móc wyprężyć ciało, zjeść, zasnąć, zejść. Żyje. Tak, jeszcze żyje, w zdrętwiałym ciele, ciele, które zdradza.

Oddycha, może niezbyt miarowo.

Ale skutecznie zaciąga się powietrzem, rwie je.  Łapczywie połyka. Mówi cicho. Nie zapomina. Pamięta zapachy lata, szkoły powszechnej, może prewentorium z dzieciństwa? Tużurek, tarcza, najpiękniejszy wykrochmalony wrzask mody, granat z bielą. Wykrochmalona koszula. Kant spodni.

A dzisiaj… Dzisiaj pierzchnie.

Kurczy się do niewygodnego łóżka, wymiętoszonego prześcieradła, umęczonych wspomnień, tęsknot za czułością, bliskich już dalekich. Spieszących się. Gdzie? Byle dalej. Do Nie wiadomo Gdzie. Ale to nie musi być reguła, i często nie jest. Chorują młodzi, dzieci, nastolatki, nastolatkowie, z marzeniami i makijażami na twarzach, przestrachem, grozą, może ulgą, bez nadziei na zmianę. Teraz. Albo za chwilę.

Stwierdzenie zgonu. Dwie godziny.Transport ciała do specjalistycznego pomieszczenia nazwanego post mortem czeka się na wystąpienie oznak śmierci — plam opadowych, sztywności trupiej, czy mętnienia rogówki…

Po wyciągnięciu ciała z chłodni ciało ma dwa do trzech stopni Celsjusza. Stężenie pośmiertne trzeba przełamać, tak jak sztywność w stawach. Można to zrobić łagodnie i profesjonalnie.Tak by można było ubrać w ulubioną koszulę, spodnie, spodenki sukienkę, do wyruszenia w ostatnią drogę. Do zapamiętania.

Owszem czasami, to znaczy, gdy niezbędne jest wykonanie sekcji,  trzeba rozciąć czaszkę, jeśli tak — to piłą elektryczną. Narzędzia tak jak wszystko w tym fachu, musi być specjalistyczne. Umiejętności- wielorakie.

Wykonując sekcje wyciąga się mózg, który jak wiadomo jest płynny. Potem wkłada się wraz z po sekcjonowanymi narządami. Do czaszki wkłada się ligninę.

Od śmierci do pogrzebu powinny minąć trzy dni.  Do tego czasu, czyli wystawienia trumny, ciało powinno przeleżeć w chłodni. Ciało zmienia się, różnie. Zależnie od tego, w jakich warunkach jest pozostawione: albo się zeszkieetuje, albo zmumifikuje, albo się rozpadnie. Siedem lat, tyle potrzeba czasu, by zatarł go czas. Można oczywiście wykonać ekshumację. Można w tym samym czasie pogrzebać inne ciało.

Można  spopielić, albo wyschnąć. Jeśli ciało jest zabalsamowane nie zjedzą go robaki, ale tylko wtedy. Tylko wtedy.

Twarz śmierci traci mimikę, mięśnie wiotczeją. skóra zaczyna zwisać, zanikają kontury ust. Oczy się zapadają, kurczą się koniuszki palców, tak jak przy zażywaniu zbyt długich, gorących kąpieli. Tyle, że zwiększone teraz umiejętności chwytne, nie będą już potrzebne. Następuje strupieszenie, następuje zapadanie się tkanek miękkich. Po  śmierci puszczają zwieracze, wycieka mocz. Siła mięśniowa waży tonus, obniża się po śmierci o dwadzieścia jeden gramów. Tak, można wyliczyć dzisiaj magiczne dwadzieścia jeden gramów.

By oczy się nie otwierały, drzewiej kładziono na nie monety, niektóre osoby wierzyły, że to myto, przepustka do lepszego świata, ale tak naprawdę to sposób by oczy się nie otwierały.  Nie zawsze to działało, zależy czy stężenie pośmiertne już nastąpiło, jeśli monety położone były natychmiast to oczy już się nie otworzą. Można je (stężenie pośmiertne)  przełamać. Przeciera się powieki, lekko się je naciągając, stosuje się specjalne silikonowe wkładki, tak samo modeluje się za pomocą silikonu twarz.

W ciele zachodzą takie procesy biochemiczne, o których już dzisiaj wiemy skutkujące ubytkiem wagi. Drzewiej mówiło się o uchodzeniu duszy. Nadal analizuje się tę kwestię.

Bez znieczulenia, bez czekania, bez zwłoki ale w zwłokach następuje rozkład. Na początku pełza, by potem szturmem wziąć organizm. Zaczyna się na poziomie komórkowym. Płyny ustrojowe uchodzą z ciała. To co może, wiotczeje, kurczy się. Człowiek, każdy, nie wiadomo jak stary, jak nie sprawny (w mniejszym, albo większym stopniu), młody, stary, średni, giętki, gruby, chudy, profesor(ka), czy żebrak/ żebraczka nie wiadomo albo wręcz wiadomo jak wymuskany przez Życie składa się w sześćdziesięciu procentach z wody.Po śmierci ciało zaczyna parować.

Wystarczy dzień by w martwym już ciele zagnieździły się robaki. Wyjmuje się je długą pęsetą. By uchronić żywych, którzy przyszli się pożegnać od kłopotów, chorób, by nie tylko zatrzymać rozkład, zniszczyć bakterie, wirusy, grzyby, pleśnie, gazy gnilne, zdezynfekować, zniszczyć brzydkie zapachy, by przywrócić osobie zmarłej wygląd zażyciowy, by skóra znów się zaróżowiła, można zamówić balsamację. Nie, nie jest to ta, którą serwowano faraonom w starożytnym Egipcie.

Wciera się balsamy w ciało. Zanim jednak to nastanie trzeba zabezpieczyć wszystkie  jego otwory, by zapewnić bezpieczeństwo osobom, które dokonują takich zabiegów. Przygotowują osoby zmarłe w ostatnią podróż.

Przecież płyn może prysnąć na przykład do oka, albo w inne wrażliwe miejsce, a w nim mogą znajdować się wirusy. Niekoniecznie chodzi  wirus HIV, ale także, wirus  żółtaczki typu C, albo prątki gruźlicy,a te ostatnie nie umierają wraz ze śmiercią osoby, te ostatnie są aktywne przez jeszcze k i l k a   t y g o d n i.

Potem można przystąpić do  toalety pośmiertnej, konserwacji, zatrzymania procesu gnilnego. Zatrzymania bo jeśli już się zaczął, nie można cofnąć, można go jedynie zatrzymać. Rozkładające się ciało wydziela trujące substancje, siarkowodory  i metany (gazy ciężkie), bakterie gnilne,  beztlenowe, laseczki zgorzeli gazowej, pałeczki odmieńca pospolitego, laseczki sienne…  Można by wymieniać długo i wytrwale,… Po śmierci cały organizm jest zakażony, oddany we władanie wroginiom i wrogom, został skolonizowany. Nic w przyrodzie nie ginie.

Także to przede wszystkim względy sanitarne powinny być przyczynkiem do tego by poddać zwłoki takiemu zabiegowi. Balsamacja, którą można porównać do przetaczania krwi,  wspomagana jest masażem. Najpierw nakłada się krem na skórę, dzięki któremu nie zdziera się  jej wierzchniej warstwy— naskórka. Po co masuje się zwłoki? Po to by ze wszystkich jam ciała wyprowadzić krew, która nie tylko bardzo ciemnieje po śmierci, ale przede wszystkim to za jej przyczyną ciało gnije.

Po wtóre wprowadza się za pomocą kaniul do żył i tętnic, a rozprowadza za pomocą pompy mechanicznej specjalne płyny balsamujące, to wtedy wykonanie masażu pozwala na rozprzestrzenianie się go w żyłach. (Bazą takich płynów są formaldehydy, które konserwują, zabezpieczają i dezynfekują, ale to nie wszystko,  zawiera także lanolinę, która czyni skórę bardziej miękką, zawiera składniki koloryzujące, dlatego taki balsam, jeden z sześciu, dobiera się indywidualnie, zależnie od tonacji cery). Tak, jest coś takiego jak tanatokosmentyka. Kosmetyka pośmiertna, można wyszczuplić, poprawić, wygładzić,zrobić makijaż, zwykle stosuje się zerowy, jak najbardziej neutralny i naturalny,  ale to na końcu…

Nie tyko do żył wprowadzany jest wspomniany balsam, do tętnic również jest on  wstrzykiwany  wypycha płyny fizjologiczne. Za pomocą drugiej wprowadzonej tym razem do  żył wpompowuje się z organizmu krew. Skrzepy jeśli są zostają rozpuszczone, udrożniony cały układ, ciało zakonserwowane, przywraca się naturalny kształt ciała, koloryt skóry, ciało pachnie łagodnie, malinami.

W innym porządku balsamuje się ciała, które są  przywiezione są z dróg, po wypadkach komunikacyjnych, po samobójstwach. Kiedy tętnice i żyły ulegają zniszczeniu, są poszczerbione, przerwane, zmasakrowane zwłoki. Po pierwsze w takich sytuacjach niezbędna jest sekcja, po drugie ciało jest zmasakrowane trzeba pozszywać, narządy, tętnice, żyły…

Cały proces balsamacji u osoby, która nie uległa wypadkowi trwa półtorej godziny. Gdy potrzebne było przeprowadzenie sekcji zwłok, także jest możliwe przeprowadzenie takiego zabiegu, z tą różnicą, że narządy wewnętrzne zalewane są specjalnym płynem i wkładane do czerwonego worka (kolor ma tu znaczenie, czerwony przeznaczony jest do odpadów biologicznych) później worek wkłada się do ciała, które się zaszywa. Narządy tak jak i ciało- wysychają. Jeśli ciało nie zostało poddane sekcji, to narządy obszczykuje się do jamy brzusznej.

Można oczywiście skremować ciało.

Piece, podobne jak te, w którym przygotowuje się pizzę, z tym, że te osiągają większą temperaturę (od ośmiuset do trzech tysięcy stopni). Po kremacji zostaje proch. Przed dokonaniem tejże wypytuje się  o wszystko. O znaki poszczególne znaki szczególne, blizny, tatuaże, choć oswojone ciała najbardziej obce. Przebyte operacje wszelakiego autoramentu choroby… Ciało zostaje umieszczone  w drewniej trumnie. Bez zdobień, bez lakierowania.  Ciało i jego narządy wewnętrzne mniejsze kości spalają się całkowicie. Kawałki większych, tak jak jest to w przypadku kości udowych trzeba zmielić w elektrycznym młynku specjalnie przeznaczonym do tego celu. To taki większy bęben można porównać do tego, który znajduje się w pralce. W środku znajduje się dziesięć ołowianych kul. Do młynka wkłada się kości wraz z prochem. Proces w nim zachodzi przez czterdzieści minut.  I w tymże czasie już zmielone na proch  ulega wystudzeniu.  Proces trwa dwie i pół godziny.  Z dorosłego człowieka pozostają dwa lub trzy litry szarego prochu.

.

 [Czaszka z palącym się papierosem Vincent Van Gogh źródło zdjęcia].

[Czaszka z palącym się papierosem Vincent Van Gogh źródło zdjęcia].

Lubimy jako ludzie być zajęci, ale nie efektywni, to ostatnie wymaga wysiłku, takiego jaki jest konieczny do wytworzenia nawyku, to pierwsze jedynie pozoru. Nasza zajętość, zwłaszcza zauważalna jest w dużych miastach, to ona ma być wyznacznikiem statusu, ważności, modnie jest się spieszyć, dokąd(ś) dążyć i obowiązkowo się spóźniać. Mieć zaduszoną czcionkę gdzieś w plecaku, w podręcznej nie za grubej książce.

A mnie się przypominają Buty  Vincenta. Vincenta van Gogha nie Czaszka z palącym się papierosem, ale właśnie buty, te buty. W nich jest wszystko. Wszystko co powinno, od sznurówek, po języki i sznurówki. Wszystko. Co powinno być. Nic ponadto. To po nas zostanie, buty, koszulki, zeszyty, płyty, biurka, może rozmowy, zdjęcia, może wspomnienia, może ulubione powiedzenia, Może… Ile trwa ludzka pamięć? Co wiemy o swoich pra, pra,pra babkach i dziadkach? Czy wiemy co ich cieszyło, smuciło, ulubione zdania, książki… Nie, nasza pamięć sięga tylko do dziadków, może i pradziadków, babci, prababci. Czy wiemy jak wyglądali, jakie mieli nadzieje, plany, marzenia, żale, czym chronili się przed zimnem, czy lubili gruszki, czy raczej jabłka? A przecież to pradziadkowie prababcie, a dalej? Co wiemy o przeszłych pokoleniach, nie obcych nam ludzi, ale tych, co krew z krwi i kość z kości… Może mamy nos po praprababci? To samo spojrzenie jak się złościła… Może… Takie wielkie może i morze niepamięci, tak mało czasu. Ledwie garstka by nie zostać zapamiętanym, by zostać zapomnianą.

—-

Literatura:

  • Zbigniew Herbert, Wiersze zebrane, wyd. a5, wydanie I,2011 rok;
  • Raptularz końca wieku, Krzysztof Rutkowski, Wyd. Słowo Obraz Terytoria, Gdańsk 1997r. s.11-12
  • Bez strachu. Jak umiera człowiek, Magdalena Rigamonti, Adam Ragiel, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2015r.
Reklamy

17 comments on “199. Buty van Gogha.

  1. renya
    26 List 2015

    Ja właśnie kupiłam swojej Mamie kalendarz na przyszły rok z prośbą, by zapisywała w nim swoje dni. Bo to będzie dla mnie pamiątka, gdy Jej już nie będzie.
    Nie czczę zwłok i nagrobków. Ciało było i minęło. Zostają wspomnienia i pamiatki. Dlatego optuję za kremacją. Choć Mama zwróciła mi też uwagę, że ona nie należy tylko do mnie i może ktoś inny (Jej syn, wnuczka, przyjaciółki, znajomi) mieliby potrzebę podumać nad Jej grobem… I mnie przekonała. Bo rozmawiamy na takie tematy, czemu nie? Pół serio, pół żartem. Wiem, że kiedyś mogę stanąć wobec takiej rzeczywistości więc muszę wiedzieć. Chyba, że się potoczy inaczej. Różnie może być, co nie;-)

    • 5000lib
      26 List 2015

      Kalendarz to świetny pomysł, ja mojej nie mogę namówić. Iwaszkiewicz pisał całe życie do córek zresztą powstała książka zbierająca korespondencję (PIW,2010). Co do argumentu Twojej Mamy, bardzo celny przekonywujący.

  2. Słowem bawiąc się można rzec, że dla nas jest umieranie, a śmierć już jest poza nami. Nagrobki i obrzędy są dla tych, którzy pozostali. Odeszłym zaś na nic one, nawet jeśli znaleźli swą drogę do świata innego lub odwiedził ich WIELKIMI LITERAMI mówiący ktoś.

    • 5000lib
      14 Gru 2015

      No można powiedzieć, że jest to słowem zabawa, ale można też powiedzieć, że Epikur byłby ukontentowany. „Póki jesteśmy, nie ma śmierci, gdy jest śmierć, nie ma nas …” Nie wiem co jest Po Drugiej (albo kolejnej stronie). Nie wiem też, czy dla Wszystkich nas jest ona jedna(ka). Śmierć jej wizerunki, portrety, to temat rzeka (kolejny!) również dlatego, że jest on także świadectwem, nie tylko nas samych- jako ludzi, ale i kultur, marzeń, snów, lęków, nadziei… Wystarczy przyjrzeć się podaniom, które ocalały do naszych czasów…

      • Ciekaw jestem, jakie świadectwo wystawiamy sobie samym w obecnych czasach. Z jednej strony mam wrażenie, że śmierć jednocześnie się upowszechniła oraz zniknęła. Medialny zalew dotyczący katastrof, strzelanin i innych tragedii kontrastuje z oddelegowaniem umierania do szpitali, hospicjów i nie-domów. Śmierć dotyczy innych, lecz nie nas.

        • 5000lib
          14 Gru 2015

          O to temat rzeka! Co nie znaczy, żeby nie dyskutować nań (wręcz przeciwnie).
          Pierwsze z pytań, które się nasuwa, to oczywiście, kto sobie wystawia? Komu wystawia? My, to wiadome, ale co się za tym kryje. My jako społeczeństwo: kobiety/ mężczyźni? My, jako Europejki i Europejczycy? Jako osoby o różnym statusie społecznoekonomicznym? Jako osoby żyjące na początku XXI wieku? Jako… U tu można mnożyć przykłady tożsamości. By uniknąć banału. Bo pod nim tak się składa,że układa się całkiem skomplikowana kwestia…Czy my- jako osoby [po]szczególne, które mają imię, nazwisko, pracę, zestaw kompetencji, kompleksów i zainteresowań…?
          2. Śmierć spowszedniała, i stała się wygodnie niewidoczna- mam takie wrażenie.
          Zachęcam do lektury tekstu (wierzę, że prędzej czy później byś do niego dotarł) ale wpasowuje się w dyskusję
          http://wp.me/p59KuC-rL
          i drugi:
          http://wp.me/p59KuC-vi
          Podaję w kolejności czytania.

          • Celna uwaga w temacie mego uproszczenia. My odnosiło się tu raczej do Polski, Polek i Polaków, a może i nieco szerzej do ogółu wielkiego Zachodu. Zachód ten zróżnicowany jest licznie narodowo i obyczajowo, lecz nie aż tak bardzo jakościowo. Różnic jest wiele, ale nazbyt głębokie nie są, a przynajmniej nie w porównaniu z podziałem na Europę, a Indie przykładem służące.

            Właśnie w kontekście punktu 2, w którym zawarte wrażenia podzielam.

            • 5000lib
              14 Gru 2015

              Ja też byłam kiedyś zdania, że w Europie nie są różnice duże, tak przywykłam do tego rodzaju myślenia, tak utrwaliła mi się owa optyka, że dopiero jak zaczęłam się przyglądać, zeskrobywać, zrozumiałam, że to zależy w jaki sposób spojrzeć..
              No bo tak, owszem, można wyjść z założenia, że różnice nie są duże. Ale znów: jaki, które z i dlaczego właśnie te kryteria przyjmiemy? Co to o nas samych mówi (jeśli chodzi o wiedzę). Czy będziemy rozpatrywać kwestie dotyczące etniczności, statusu społecznoekonomicznego danych grup, wiary (jeśli tak do jakiej) wpływu zmian społecznych natury np obyczajowej/ technologicznej.Owszem, ludzie są opisywani i postrzegani przez pryzmat tych tożsamości, które się wyróżniają, np w Polsce (obecnie) nie widać naszego tj. Białego koloru skóry, ale jeśli tylko wyjedziemy do dużego miasta (Kraków/ Warszawa) albo lepiej do innego państwa (bardziej zróżnicowanego etnicznie) to „nagle” nasz kolor skóry staje się widoczny, tak samo z wiarą/ niewiarą, stanem zdrowia, wiekiem, płcią i innymi tożsamościami… Polska (II Rzeczpospolita) była bardziej zróżnicowana etnicznie, niż obecnie, inne zachodziły przemiany (albo/ i ich dynamika była różna, i bardziej zauważalna przez to)….

            • Ze wszystkim się zgadzam, ale mam zastrzeżenia poboczne. Wszystko tu zależy od tego o czym dokładnie i na jakim poziomie szczegółowości chcemy się poruszać. Do potrzeb ogólne dyskusji na temat traktowania śmierci we współczesności poczynić warto pewne uogólnienia. Jeśli zaś chcemy pochylać się nad szczegółem i dokonywać drobiazgowych porównań, to uogólnienia porzucić trzeba. Wtedy jednak trzeba albo wybrać bardzo wąski wycinek, albo zacząć pisać książkę. Zbytnie uszczegółowienie może być takim samym katem dysputy, jak i generalizacje.

            • 5000lib
              15 Gru 2015

              Z mojej perspektywy i tak- i nie.
              Bo to zależy. ;-/ (Jak na to zagadnienie spojrzeć, to znaczy, którą perspektywę uznać za wiodącą/ nie, że jedyną, ale taką za którą w tym momencie podążymy w dyskusji).
              Oczywiście, że Europejczycy mają pewien arsenał wspólnych doświadczeń.
              „Mniej”, „bardziej” bardzo nieostre to pojęcia w sensie nieuchwytne znaczeniowo.Nie chcę się czepiać, tylko trudno mi dyskutować, ale rozumiem czuję/ widzę Twój tok myślenia. 🙂
              Tyle, że jeśli przyjrzeć się mu (wejść głębiej) jest on baardziej złudny niż nam, w tym mnie, piszę o własnym doświadczeniu edukacyjnym, się wydawało na początku. (Mojej drogi). Bo zostańmy proszę przy jak piszesz Zachodzie. Takim jakim jest on nam znany. (Albo prędzej opatrzony). W socjologii jest taki dział,który zajmuje się nauką o tożsamościach. I tak. Mamy te, które odnoszą się zarówno do osoby, jak i do grupy, (a raczej grup), Mamy te, które są pierwotne, i te, które są wtórne. I im dalej wejdziemy w las, tym więcej drzew.
              Tak: bo oczywiście, że porównując Indie z Polską dzisiejszą oczywiście, równice są innej natury, ale to nie znaczy, przy głębszym poznaniu, że są one jeszcze bardziej inne do tychże klas rodzajów, podziałów tożsamości wchodzą jeszcze różnice kulturowe.
              Dalej, sięgając do czasów II Rzeczpospolitej społeczeństwo było bardziej zróżnicowane, chociażby (ale nie tylko!) etnicznie.A więc argument o wspólnych doświadczeniach przestaje być jeśli nie adekwatny, to staje się asymetryczny. To, jakim się stanie zależy od tego, kogo (społecznie) uznamy za „swoich”, a kogo za „obcych”.
              Oczywiście słyszę w Twojej wypowiedzi aspekt różnic kulturowych (chociażby). Pisząc powyższe zdania, chciałam pokazać, że sytuacja jest bardziej skomplikowana, niż nam się to wydaje nawet na tak zwanym swojskim Zachodzie. Tyle, że z tego punktu gdzie jesteśmy, jeśli się nie ruszymy to pewnych kwestii nie widać, pewne inaczej doświadczamy, będąc w kraju pochodzenia.

            • Wydaje mi się, że napisałaś to samo, co wcześniej, ale wchodząc w więcej szczegółów, a ja mógłbym odpisać tak samo, jak poprzednio. Dodam tylko, że ta droga od generalizacji do szczegółów wiąże się z tą otwartością, ciekawością i drążeniem, o którym piszemy. Warto po prostu mieć nawyk kwestionowania pewnych stwierdzeń i zważania na uogólnienia właśnie.

  3. 5000lib
    15 Gru 2015

    Otóż i zagnieżdżone komentarze się skończyły, otwieram więc nowe drzewko.
    Otóż nie napisałam tego co wcześniej, ale poszłam w głąb, a to czyni różnicę. Metaforycznie można przyrównać sytuację do obserwowania tafli wody, gdy pod spodem jest cała rafa koralowa, jeśli nie zanurkujemy, nie dowiemy się, nie doświadczymy i nie zobaczymy, a to – już czyni -nie dużą, ale wielką różnicę.

  4. Bardzo dobre porównanie. Ciągnąc je dalej – gdy będziemy obserwować tę rafę z odległości pięciu centymetrów, uroku jej całego nie dostrzeżemy. A czasem z kolei woda niebezpieczną być może i zagłębić się nie ma jak.

    • 5000lib
      15 Gru 2015

      Nie chodzi o to, by rafę obserwować z odległości centymetra, czy pięciu. (Nie chodzi też o żonglowanie metaforami i przewracanie ich do góry dnem. Nie chciałam pisać o górze lodowej (takie trenerskie porównanie) wiele widać dopiero pod wodą. Jak zwał, tak zwał. Chodzi o to, że wcale się nie powtórzyłam.
      Poznanie jest niebezpieczne z reguły, bo człowiek wychodzi ze swojej strefy komfortu (to raz) nie mylić ze Stefą Bezpieczeństwa, ale w perspektywie chodzi o zmianę. Czyli zburzenie czegoś, by zbudować.

      • Cóż, metafory mają to do siebie, że lubię spod kontroli się wymsknąć. Albo zostać wymskniętymi. Kwestia powtórzenia była kwestia mego wrażenia, a nie faktu ustalonego. Wierzę Ci na słowa.

        Porzucając rafy, spytam o coś zupełnie innego – czy zmiana zawsze musi burzyć?

        • 5000lib
          15 Gru 2015

          Metafory nie zawsze wymykają się spod kontroli, no ale możesz mieć inne doświadczenia, albo mówić np o nieuzgodnieniu metafory.
          Odpowiadając należało by najpierw dopytać się, co rozumiemy i Ty i Ja, pod pojęciem burzyć. Bo jako słowo samo jest nacechowane negatywnie.
          Ale gdyby się oderwać, zeskrobać to znaczenie, można powiedzieć, że zmiana jest sposobem przeorganizowania. (Tworzy różnicę). To jest tak, z sytuacją gdy mamy zestaw klocków, potem zdarza się (albo intencjonalnie, albo nie, albo za naszą sprawą, albo wbrew przeciwnie) następuje zburzenie/ rozłożenie klocków, a trzecim etapem, jest powtórne ułożenie, ale już w inny zbiór. A więc odpowiadając na Twoje pytanie. Tak przeorganizowanie („zburzenie”) jest konieczne, ale jest tylko częścią dobrze tzn, w znaczeniu odpowiedzialnie przeprowadzonej/ wprowadzonej zmiany.

          • Chyba rzeczywiście w pierwszym interpretacyjnym odczuciu za bardzo negatywnemu aspektowi burzenia dałem się ponieść. Burza mózgów zmiany też nieść może, ale piorun nikogo porazić nie musi. Wystarczy, że oświeci.

            Swego czasu czytałem powieść „Przypowieść o talentach” Octavii E. Butler, w której zmiana stała się centralnym punktem religii, bóstwem na pewien sposób. Ciekawy był to koncept i przekonywająco przedstawiony.

Zapraszam do dyskusji :):

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Tagi

"At home" 2013 "Lewa ręka ciemności" "Miasto złudzeń" "Planeta wygnania" "Wydziedziczeni" oraz "Słowo las znaczy świat" #...Bo Świat jest ciekawy! #...I wiesz[cz] #...I wiesz[cz] co jest grane. Absu[ra]da(va)lium #12 poniedziałków #a ja lubię poniedziałki! #Dwanaście poniedziałków #InspirAkcja #iskierki #Jeden krok #Selekcja 52/20/15 #Szczelin w szczegółach ciąg dalszy #szczelin w szczegółach dalszy ciag #XII poniedziałków .[Saturday Pianist jazz]I Hiromi Uehara I Move 1 Movement 1: Poetry Of Wheels (George Gruntz) 3:05; 2 Movement 2: Poetry Of Lights (George Gruntz) 3:54; 3 Movement 3: Poetry Of Links (George Gruntz) 5:28; - 4 ILL Used ILLusions (George Gruntz) 5:1 01. Austin (Wasilewski) - 7:07 02. Sudovian Dance (Wasilewski) - 6:28 03. Spark of Life (Wasilewski) - 6:34 04. Do rycerzy 01. Requiem for Willy Loman 3:58; 02. Eternity Theme 1:58; 03. Closed Roads 5:36; 04. Waiting 2:07; 05. Voyage 2:10; 06. Invocation 2:26; 07. Tango of Love 1:41; 08. Tom’s Theme 1:35; 09. Laura’s 2 plus 1 7 widoków w drodze do Krakowa 7 widoków w drodze do Krakowa Grzegorz Turnau 9 Dead Alive 10 Easy Pieces for Piano 30 na 30 1997 2009 2012 2015 A Aagfe van der Voegh ach ach, kobiety i o kobietach Achille Adrien Proust ACT Adama Bremensis Adam Bałdych Adam Ferency Adam Golec Adam Hurst Adam Jerzy Czartoryski Adam Nowak Adam Pasternakiewicz Adam Pendelton Adam Strug Adam Włodek Adam Zagajewski Adam Zagajewski Obrona żarliwości Adele Bloch-Bauer I Adolf Sax adrygał Agata Kulesza Agata Młynarska Agata Tuszyńska Aga Zaryan Aga Zaryan śpiew Agnieszka Chrzanowska Agnieszka Osiecka Agnieszka Sylwanowicz Agora SA Aguste Rodin Aiora Akademia Nauk Akurat Alan Dawson Alan Pasqua Albert Camus Albert Camusa i Franza Kafki. Albert Einstein Alberto Giacometti albo Kobieta przy oknie Albrecht Dürer album: ‎The Musical Voyages Of Marco Polo albumy albumy recenzje alef Spinoza Aleksander Lesman Aleksander Macedoński Aleksandr Moczulski ales from Earthsea Alexandera Lonquicha Alexander Scriabine Alexandre Desplat Alexandre Seon Alexey Kruglov Alex Rovira Celma & Fernando Trias de Bes Alfa Alfabet Alfred Lion Alfred Nobel Alfred Szklarski Alice Sara Ott Alicja po drugiej stronie lustra Alicja w Krainie Czarów Alicję Gawlikowską ---Świerczyńską Alma Mahler A long Story 2007 alpinizm alto saxophone altówka Alvernia Studios Amon. Mój dziadek by mnie zastrzelił. recenzja Amon Göth Anaksymanes Anat Fort Anatole Francis anatomia Anawa Anda Rottenberg Andersen Andre Debierne Andriej Skhurhan Bożena Zawiślak-Dolny Andrzej Andre Krzywicki Andrzej Bachleda Andrzej Ferenc Andrzej Jagodziński Andrzej Jakimowski Andrzej Jakubowicz Andrzej Krzywicki Andrzej Panufnik Andrzej Sapkowski Andrzej Sikorowski Andrzej Trzaskowski Andrzej Wajda Andrzej Zaucha i Anawa André Tempel Andy McSmith Andy Sheppard Angela Davis Anglia animacja Animisiewasz Startt anim_akcja przeciw sterotypom Anja Lechner - Her First Dance (2008) Anja Lechner wiolączela Anna Austiaczka Anna Bikont Anna Chęćka -Gotkowicz Anna Maria Jopek Anna Maria Jopek - śpiew Anna Maria Jopek Licho Anna Maria Jopek ustami Annaputna Anna Rusowicz Anna Saraniecka Anna Seniuk Anna Treter Anna Wojtowicz Annette Paul Anouar Brahem Anthony de Mello Anthony Jackson Anthony Jackson - Bas Anthony Wilson Antoine’ de Saint-Exupéry Anton Dworak Antoni Buchner Antoni Dvořák Antonio de Pereda y Salgado Antoni Witt Antoni Łukasz Podkowiński Antonín Dvořák Antoon van Dyck antyk antysteresownik Anyone With a Heart recenzja Apelles apetyt na życie Apollo obdziera Marsjasza ze skóry Apple Apus apus Aris Kindta Arkady Shilkloper Arlene Blum Armet de Lisle Arseny Tarasewicz- Nikolajev Arthura Millera Artur Andrus Artur Hajzer Artur Szczęsny Artur Żmijewski Artysta: Adam Hurst Tytuł albumu: Obscura Czas realizacji Marzec 2012 roku Wytwórnia: Ash Records Arvo Pärt Arystoteles astma astma znane osoby chore na astmę Astrid Lindgen Astrid Lindgren Asurbanipala ateizm Ateny A time for everything audiobok audiobook audiobook Swietłana Aleksiejewicz Audioteka Auguścik Austin (Wasilewski) - 7:07; Sudovian Dance (Wasilewski) - 6:28; Spark of Life (Wasilewski) - 6:34; Do rycerzy autobiografia autyzm A w Krakowie na Brackiej B Bach bajka bajka o życiu Bajor Ballada o filiżance Ballady i romanse ballata Bandwagon Barbara Baczyńska Baritone Vocals – Gordon Jones Countertenor Vocals – David Gould Baron de Saint-Julien Bartosz Chajdecki Bogowie Basia Trzetrzelewska bas Phil Donkin Bass bass saxophone Bass – Jimmy Haslip Bazylea baśnie Beatrice d'Este Beethoven Bema Pamięci żałobny rapsod Bernard Machiavelli Bernard Sève beznadzieja. Biblioteka Akustyczna bieda bieda jako towar Big Cyc Bill Gates Billie Holliday Billy Holiday Billy Joel Bily Joel 1973 biografia Biografia Wisławy Szymborskiej Birds Requiem Bisquit b jak breweria Bliss blog blogostan Blogotony recenzja blogowanie Blue Note Blue Ribbon blues Bobby McFerrin Bob Dylan Bob Franceschini Bob Mintzer Bodø Domkor Boecjusz Bogdan Łazuka Bogiem a prawdą Bogusław Mec Bogusław Wołoszański Kafka Bolesław Leśmian Bolesław Prus Bona Bona Sforza Bona sprowadziła włoszczyznę do Polski? to mit Bonifacy IV Bosch Botticellego Boy Breweria Brewerie Bronisław Kaper Bronisław Maj Bronisław Maj Horacy (przekład Zygmunt Kubiak): Maciej Sarbiniewski (przekład Julian Ejsmond); Grzegorz Turnau (słowa: Grodzisko- Czym jest sen?- aranżacje Bronisław Malinowski Bronisław Pawlik Brunona Schulza Brzechwa Bugge Wesseltoft Bunksy bunt Buzu Squat by pamiętać być dobrym nauczycielem być dobrą nauczycielką Być jak Ron Clark Był sobie król ból Bębny – William Kennedy Błażej Domański Bługaria błędy C caccia Camile Claudel Cannonball Adderley - Mercy Mercy Mercy Caravaggio Caravvaggio Carla Bley Carla Bly Tros2013 Carla Gesualdo Carlo Gozzi Carlye Carolyn Davidson Carravaggio Casanova Caspara Davida Friedricha Cassandra Wilson Catherine Dickens Catherine Hogarth Cecil Taylor Cecylia Gallerani (1473-1536) Cecylia Kukuczka Celan Celina Kukuczka celtyckie opowieści Centrum Onkologii w Warszawie Cesare Catà chanson de geste Charlesa Lloyda Charles Bouchard Charles Byrne Chiarmonte Chick Corea chodzenie Choeurs de Lyon Chopin na jazzowo chorał chorał ambrozjański choroba choroba alkoholowa choroby serca Christian McBride Christoph Roßner Chris Tordini - double bass Churchill Chylice Chłopecki ciało ciało ludzkie ciekawostki ciekawostki ciekawostki językowe ciekawostki o czekoladzie ciekawostki o jazzie Ciekawostki o kawie ciekawostki o książkach ciekawostki o ludzkim ciele ciekawostki ornitologiczne ciekawostki o ósmym marca ciekawostki o średniowieczu ciekawostki układ oddechowy ciekawość cisza City of Illusions clarinet Claude François Claude Monet Claus Pieterszoon co dzieje się z ciałem po śmierci co jest grane. Absu[ra]da(va)lium co jest grane. Absu[ra]da(va)lium...I wiesz[cz] Cole Colin Vallon Colin Vallon Trio Coltrain Coltranie Come Away With Me recenzja Conlon Nascarrow co przyjemnego przeczytać? co to jest sapka co to są Listy i inne Brewerie co warto czytać co warto czytać z fantastyki? Co warto czytać z fantasy co warto przeczytać? co zrobić jeśli mam słomiany zapał co zrobić z rozczarowaniem? cykl cykl You can listen jazz cykl Ziemiomorze cytat cytat na teraz cytaty cytaty Jana Kaczkowskiego Cytaty z Jana Kaczkowskiego Czajkowski czarne złoto Czarnobyl Czarnobylska Modlitwa czas czas świąt czekasz na wiosnę Czerony Tulipan Czerwony Tulipan Czesława Korzeniowska Czesław Miłosz Czesław Niemen czyli]. Prawo do... czy między bogiem a prawdą? Jak poprawnie powiedzieć czym skutkuje uszkodzenie rdzenia kręgowego czy smarkać czyta Andrzej Ferenc czytaj Listy i inne Brewerie Czytam więc jestem Czytanie szkodzi :) czytelniczki czy to prawda Czyści jak łza Człowiek córka Bzdurka D DagaDana Dama z gronistajem Dama z Gronostajem Danae Danaus plexippus Daniel Kapustka Daniel Kapustka – perkusja Daniel Nilsson Danielsson Palle Daniel Tamment Daniel Tammet Daniel Tiamment Danny Cudd Danuta Grechuta Danuta Szaflarska Danuta Szaflarska nie żyje Darek Oleszkiewicz Dariusz Kortko Dariusz Zboch Leszek Sojka Jakub Kołodziejczyk Joanna Zagajewska Michał Kowalczyk Dark Crayon Dark Crayon/Piotr Cieślicki Dave Holland Dave Koz David Brubeck David Chesky David Chesky / Fundação Orquestra Estúdio / Rui Massena David Chesky: The Zephyrtine - A Ballet Story recenzja David James Soprano Vocals – Monika Mauch Tenor Vocals David James Soprano Vocals – Monika Mauch Tenor Vocals – Rogers Covey-Crump David Kikoski David Lynch David McClelland Da Vinci Dawid Bowie dawni mistrzowie Dean DeBloisChris Sanders Dean DeBloisChris SandersWilliam Davies Deborah Tannen de gustibus non est disputandum deneidy depresja Dezyderata Dhafer Youssef Diabelski młyn Diana Krall Diana Krall - When I look in your eyes Diares of Hope Diego Velázque Diego Velázquez Dino Saluzzi dlaczego dlaczego 8 marca dlaczego bekamy? dlaczego człowiek się wierci? Dlaczego Dickens byłby youtuberem? Dlaczego karku nie można złamać dlaczego ludzki kręgosłup ma kształt podwójnej litery s dlaczego malejemy? dlaczego mamy gęsią skórkę dlaczego mówimy nie zasypiaj gruszek w popiele dlaczego nie dyskutujemy dlaczego się czerwienimy dlaczego warto nie biegać Dlaczego warto zobaczyć film o Stephanie Hawkingu dlaczego wypda nam dysk Dlaczego zacięcie się papierem bardziej boli dla dzieci Dlaubert Dobrawa do czego służt stół? Do czego służy stół? dojarzość Do Marka Aureliusza Domenic Buonvicini i Silvestr Maruffi do mieszczan (Katarzyna Nosowska Dominik Bukowski Dominik Kwaśniewski Dominik Wania Dom o Zielonych Progach Dora Diamant Dorota Górska Dorota Kędzierzawska Dorota Miśkiewicz Dorota Osińska Dorota Warakomska Dostojewski do szlachty Dotknięcie pustki DoZP doświadczenie niepełnej sprawności Droga 66 Drugi dziennik recenzja drums duc de la Rochefoucauld Dudziak Dugosz Duke Duke Ellington Duke recenzja dur radość Dwadzieścia pięć lat temu zginęła Wanda Rutkiewicz dwuznaczność leksykalna dyg_resje Dymitr Szyszkin dynamit dysk dyskusja dyskusja o nudzie dyskusje o sztuce dysleksja. Dziady Dzieciństwo Marii Skłodowskiej Curie dziennik Dziesiąta rocznica śmierci Jana Pawła II Dzień Dziecka Dzień Języka Ojczystego Dzień Książki dla Dzieci Dzień Matki Dzień ojca. Dżem E e.e. cummings e.s.t ECM ECM. Eicher ECM wytwórnia Edgar Degas Edmund Semil edukacja Edwarda Albee Edward Grieg Edward Hopper Edward Janner Edward John Phelps Edward Kłosiński Edward Walter Fryer Eivind Aarset elektronika [Electronic Wind Instrument ] Elektryczne Gitary Eleni Karaindou Eleni Karaindrou Eleni Karaindrou - fortepian; Kim Kashkashian - altówka; Jan Garbarek - saksofon tenorowy; Vangelis Christopoulos - obój; Camerata Orchestra pod batutą Alexandrosa Myrata Eleonora Akwitańska Eli eli Elijah Bossenbroek Elijah Bossenbroek - Carpe Lumen Elina Duni Quartet Eliota Elisabeth Kübler-Ross Elizabeth Barrow Eliza Orzeszkowa Ellen Key Elliot Mason Elmo Elwira Kamińska Elżbieta Towarnicka Emil Zola En Chordais Ensemble Constantinople Epikur epowerment Eric Clapton Eric Clapton autobiografia Eric Clapton kończy karierę nie będzie koncertował Eric Zener Ermellino Ernest Rutherford erudycja esej eseje etno Eugeniusz Makówka Eugène Henri Paul Gauguin Ewaa Lipska Ewa Demarczyk Ewa Lipska Extended Circle F Fabrizio Bosso Fantasie C-Dur; Rondo h-Moll; Sonate A-Dur - Carolin Widmann Fantasty fantastyka fantasy Felicja Bauer Fender Rhodes – Paul Nagel Ferdynand Magellan Feynamann Fibonacci figura matki w sztuce filharmonia Filharmonicy Berlińscy Filip IV Filipowicz Quintet film film polski filozofia filozofia chodzenia Fiodor Dostojewski Fiovanniego Battisty de Lazzari fizjoterapia ciekawostki Flaubert flet Flora Celestyna Teresa Henrietta Tristan y Moscoso Flora Tristan folk folk jazz Follow The White Rabbit (Herman/Tordini/Crane) [3:21]; Saturn Returns [7:43]; Trylon [5:09]; Heart Shaped Box (Kurt Cabain) [4:38]; Ein Gedi (D.Aharoni) [6:01]; The Mountain In G Minor [6:20]; Cadenza Fonopolis Formacja Nieżywych Schabuff - Dadada forte(i)pian(o) fortepian; Henning Kraggerud fortepian ciekawostki fotepian Francis Danby Francis de La Rochefoucauld Francis Wolff Franciszek Jerzy Kulczycki Franciszka i Stefan Themersonowie Francja Francoisa Couturiera Franja Frank Zappa Frans van Mieris the Elder (Starszy) Franz Kafka François Boucher François VI frazeologizm Fred Oldenburg fretles Freud Fryderyk Chopin Fundacja terytoria książki Fusell i Krauss Fête de la Musique G Gabriela Anders Waiting Gabriela Muskała Gabriel Lippmann Gala Dali Gang Marcela Gary Burton Gazeta Wyborcza Gałczyński Gdańsk Gdańsk 2015 gdy kwitnie żonkil Geetali Norah Jones Shankar Georgea Russella George Gershwin George Martin Georges de La Tour Georges Seurat Georges Urbain Georges_Seurat Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte Gerald Cleaver Gershwin gerzegorz turnau Giedroić Gilles Thibault Gintrowski Giorgio de Chirico Giorgione Giovanniego Moroni Giovanni Paola de Feminis gitara gitara basowa Cezary Konrad - perkusja gitary Gitary– Paul Jackson Giuseppe Torelli glejak Glenem Gouldem Glen Gould God Only Knows Goethe Golec uOrkiestra Gottland Gra o tron Grass nie żyje Grażyna Draheim Grażyny Bacewicz Grechuta Gregoire Chamayou GrubSon grunt to zdrowie Grzegorz Ciechowski Grzegorz III Grzegorz Kwiecień Grzegorz Tomczak Grzegorz Turnau Grzegorz Turnau – śpiew Grzegorz Wełnicki Gunter von Hagens Gustava Klimt Gustav Theodore von Holst Gustaw Mahler Gwendolyn Bradley Gérard Genette Géricault Górny Śląsk Głowy piwniczne H Habakuk feat. Muniek Hagar's Song recenzja Halina Wyrodek Halloween Hamburg) Hang Massive Hanna Banaszak Benefis Hans Andersen Hans Zimmer harmonijka Robert Kubiszyn – kontrabas Harrisa Eisenstadta Septembera Harry Potter Harry Potter i Harry Potter i Kamień Filozoficzny Hector Berioz Helena Deutsch Helena Diakonova Helena Modrzejewska Helen Hunt Hendrix Henri Becquerel Henri Bergson Henri de Toulouse-Lautrec Henri Dominici Henryk II Henryk Majewski - trumpet Henryk Sienkiewicz Henry Marsh Henry Murray Hermione Lee Hernando Cortes Hertha Ayrton Hieronim Bosch Hieronymus Anthoniszoon van Aken Hilarego z Poitiers Hildegarda z Bingen Hili Plitmann himalaizm Hiob Hipokrates Historia historia kobiet historia liczb Hogward Hokusai Katsushika Holandia Holmfrida Holst planety Homo twist Miasto Kraków Horacio Lavandera Horowitz How to Train Your Dragon Hugo Steinhaus hulusi humor Huśtawki Hymn do Świętej Trójcy Ibrahim Maalouf i czytelnicy idiopatyczna odma opłucnowa Idres Shah Ignacy Jan Paderewski Igor Omulecki II Koncert fortepianowyB-dur op. 83 Johannesa Brahmsa Iiro Rantala Iiro Rantala - fortepian Adam Baldych - Skrzypce Asja Valcic - Wiolonczela Iiro Rantala New Trio Iiro Rantala String Trio II Wojna II Wojna Światowa IKD Ildefons Gałczyński ile waży skóra przeciętnego człowieka Imagine recenza i Marek Grechuta Immanuel Kant impresja Impresje i komenty impresonizm Imágenes (Music For Piano) Inga Iwasiów inspiracja Inspirujące książki instrumenty klawiszowe instrumenty klawiszowe; Krzysztof Pająk ---instrumenty klawiszowe instrumenty perkusyjne Instytut Radowy International Jazz Day Internetowy Klub Internetowy Klub Dyskusyjny Internetowy Klub Dyskusyjny Dyskusyjny [IKD+0] Internetowy Klub Dyskusyjny Dyskusyjny [IKD+2] Internetowy Klub Dyskusyjny [IKD+0] i Orkiestra na Zdrowie Irak. Piekło w raju recenzja Irena Curie Irena Curie na wojnie Irena Krzywicka Irena Santor Irene Joliot- Curie Irene Russo Irene Schweizer Iring Berlin irlandzkie whistle iskierki by 5000lib Istebna I Symfonia D-dur "Tytan" I Ty możesz słuchać muzyki klasycznej Iwaszkiewicz i wiedza I Wojna Światowa IX wiek Izabela Kastylijska Jacek Bończyk Jacek Dukaj Jacek Dukaj Lód Jacek Kaczmarski Jacek Kleyff Jacek Kozerski Jacek Malczewski Jacek Ostaszewski Jacek Wójcicki Jack Lang Jackowski i Jopek Deszcz Jacob Karlzon 3 Jacques Attali Jadwiga Helena Misel Jadwigi Sikorskiej jak inspirować jak mądrze czytać książki? O czytaniu jakość snu jak się wyspać Jakub Lange Jakub Łysik Monika Krzysztofik Marta Grzebielucha Karol Kamiński jak umiera człowiek jak wytresować smoka jak wzmacniać wolę James Joyce James Slevin Jana II Doskonałego Jan Breughel (młodszy) Jan Brzechwa Jan Dantyszek Janek Gwizdala - bass Alan Pasqua - piano Peter Erskine - perkusja Jan Garbarek Jan Gondowicz Jan Gunnar Hoff Janina Wanda Grechuta Jan Kaczkowski Jan Kaczkowski cytaty Jan Kanty Pawluśkiewicz Jan Kanty Pawluśkiewicz Zbigniew Wodecki Anna Wojtowicz Jan Kochanowski Janne Clemence Wail Jan Ptaszyn Wróblewski Jan Sebastian Bach Jan Smoczyński Janusz Gajos i Magda Umer z najnowszej płyty Duety Janusz Gniadkowski Janusz Korczak Janusz Kozłowski Janusz Limon Janusz Mackiewicz Janusz Majewski Janusz Radek Janusz Zabiegliński Jan Vermeer Jan Vermeer van Delft Jan Wildens Jan z Czarnolasu Jan Zych Jar Chojnacki Jarema Stępowski Jarle Vespestad: drums Jarosław Iwaszkiewicz Jarrett Jarret w Kolonii 1975 rok jaskułke Jasona Morana Jason Moran jazz jazz finski jazz jest jazz norweski jazz pianist Jazz Sebastian Bach Jazz Tribute To Michael Jackson jazz w Finlandii jazz zagraniczny Jean-Édouard Vuillard Jeana Désiréa Gustavea Courbeta? Jeana Paula Jean de La Fontaine Jean de Roquetaille Jean Galbert Savage Jeff Hamilton Jeff Tain Watts Jennifer Teege Jeremi Protas Jeremi Przybora Jeroen van Veen Jeroen van Veen – Pärt - Für Anna Maria Jeroen van Veen – Pärt - Für Anna Maria (2013) Jerzego Zawieyskiego i Tadeusza Gajcego Jerzy Bartz Jerzy Czech Jerzy III Jerzyk zwyczajny Jerzy Limon Jerzy Maksymiuk Jerzy Pilch Jerzy Stempowski Jerzy Sthur i Olgierd Łukasiewicz Jerzy Stępowski Jerzy Wasowski jest najważniejsza. Jezus Chrystus Joachim Kuhn Joakim Milder - tenor saksofon tenorowy Joanna Garycka Joanna Pollakówna Joanna Porazińska Joanna Sałyga--- Chustka. Joanna Szczęsna Joanna Szczęsna i Anna Szczęsna Joe Morello Joe Morrello Joey Baron Johana Necka Johann Christian Bach Johannes Brahms Johann Maria Farina John Clayton John Coltranie John Gage John Hawkes John Lennon John Lewis John Mandela John Porter John Surman John Urry John Williams John Zorn Jon Christiensen Joni Mitchell Jon Schmidt Jopek Jorrain Lorrain Josiah Wedgwood Joëlle Léandre Juian Tuwim Julia Hartwig Julian Maszyński Julian Sypniewski Julian Tuwim Juliusz II Juliusz Machulski Juliusz P. Szeniawski Jung Jusepe de Ribera Justyna Steczkowska Józef Czapski Józef Czechowicz Józef Epifani Minasowicz Józef Pankiewicz Józef Peszka Józef Wokulski to Stanisław Wokulski? języczek u wagi języczek uwagi albo języczek u wagi język język a zawody język migowy językowo język polski język polski ciekawostki kabaret Kabaret OT.TO Kabaret Potem Kabaret Starszych Panów Kacper Stolarczyk Kacper Stolarczyk – gitary Kaczmarczyk Kaczmarski Kafka Kaldi Kalina Jędrusik Kamil Łanuszka kampanie społeczne kanał kręgowy kanon kanon fantasy kanon jazzu kanon lektur polskich Karakter Karol Chłapowski Karol Dickens Karol Szymanowski Karol Wielki kaszleć czy kasłać Katarzyna Biedrowska; Marek Szymaszek; Paulina Grondys; Katarzyna Boni Katarzyna II Katarzyna Kolędy –-Zalewskiej Katarzyna Rokicka Katarzyna Rosicka--- Jaczyńska katastrofa w Czarnobylu Katowice Kawa Kayach Kayah Kazimierz Mikulski Keats Keith Jarret Keith Tester Kenny Drew - fortepian Paul Chambers - kontrabas Philly Joe Jonnes - perkusja Lee Morgan - trąbka Curtis Fuller - puzon Ketil Bjornstad kiedy skóra ma orgazm Kieślowski Kinga Prais Klarnet klarnet basowy Klasyczna klasyczne korepetyce -w dobrym tonie. klasyka klawisze kltura Klub Pickwicka kląć jak szewc kobieta Kobieta z dzbanem Kobieta z Wagą kobiety kobiety i o kobietach kobiety w fantasy kobiety w nauce kod kulturowy Kod Leonarda da Vinci Kolia Piotrowski Komeda koncepcje dzieciństwa koncert Koncert pamięci Agnieszki Osieckiej w Opolu kondycja muzyki Kongres futurologiczny konik polny Konkurs Chopinowski KOnrad Mastyło konsekwencja w działaniu Konstanty Andrzej Kulka Konstanty Ildefons Gałczyński Konstantynopol kontrabas Kordowicz Kornel Filipowicz Kornel Makuszyński Kortarbiński Kosarzyska kosmos Kot z Cheshire Kraków Krew Elfów Kristjan Randalu Kroke Kronika Theitmara Krupnicza 22 Krystian Zimerman Krystyna Czubówna Krystyna Janda Krystyna Janda Wariatka Tańczy Krywult Krzysztof Antkowiak Krzysztof Cezary Buszman Krzysztof Chodorowski. Krzysztof Herdzin - fortepian Krzysztof Kamil Baczyński Krzysztof Kiersznowski Krzysztof Komeda Krzysztof Korzeń; Krzysztof Kraska Krzysztof Kubiesa Krzysztof Napiórkowski Krzysztof Napiórkowski w Trójce Krzysztof Rutkowski Królowa Wiktoria krążek międzykręgowy Ks. Jan Kaczkowski śmierć książka książka 2014 książka jako towar książka mówiona książka papierowa czy ebook co wybrać? książki książki fantasy książki o górach księcia Buckingham KSU kształtowanie nawyków których doświadczeniem były stany depresyjne którzy chorują na astmę Kukuczka kula Kulikowska kultura Kurta Cabaina Kurylewicz Kvieta Legatowa Kyriakos Kalaitzidis LA Lalka Bolesława Prusa Lao Tzu Larry Coryell Laurent Lemire Lech Janerka Lech Jęczmyk legendy lekcje u Ophera Brayera lektury Leonard Cohen Leonardo da Vinci Leonardo Rauwulfa Leonard Slatkin Leon Fistek Leonid Shupik Le Radeau de la Méduse Leszek Aleksander Moczulski Leszek Kołakowski Leszek Możdże Leszek Możdżer LESŁAW i ADMINISTRATORR Let Her Go Leurent Lemiere Lew Soloff – trumpet Wolfgang Puschnig – saksofon altowy Andy Sheppard – saksofon tenorowy Gary Valente – puzon Carla Bley – piano Larry Goldings – organy Steve Swallow – bass Victor Lew Leśmian liczby Light Made Lighter Lisa Gerarrd Listy Listy i inne Brewerie Listy i inne brewerie blog Liszt Literacka Nagroda Nobla literatura literatura górska literatura na popołudnie Live. Największe przeboje Lizzy Loeb l jak listy Lombard Londyn Lorentz Louis Armstrong Lublin LUC Lucas van Uden. Ludovico Sforza Ludwig Wittgenstein Ludwika VI Grubego Ludwik Filip Ludwik Pasteur Ludwik VII Ludwik XIII Ludwik XV ludzie ciało ludzi organizm Lugwig Wittgensein Lukrecja Borgia Lukrecjusz Lula i Mariusz Pędziałkowie Lutosławski Lód Maaanam Kora Mac Maciej Garbowski Maciej Inglot--- akordeon; Błażej Chororowski---gitara basowa Maciej Kukuczka Maciej Magnuski – bas Maciej Maleńczuk Maciej Manguski Maciej Szczepański Maciej Słomczyński Maciej Zębaty madrygał Magdalena Kumorek Mahatma Gandhi Mahler Majewski -fortepian Majewski Robert Malajkat malarstwo Malcolm Budd Malczewski Malwina Kulikowska Manet Manfred Eicher Marc Chagall Marcel Landowski Marcel Proust Marcin Dorociński Marcin Masecki Marcin Pietraszewski Marcin Wasilew Marcin Wasilewski Marcin Wasilewski - fortepian Marcin Wasilewski - piano Slawomir Kurkiewicz - kontrabas Michal Miskiewicz - perkusja Joakim Milder - tenor saksofon tenorowy Marcin Wyrostek Marcin Zabrocki Marc O'Brien Marcus Miller Marek Bliziński - guitar Marek Grech Marek Grechuta Marek Grechuta i Band Marek Grehuta Marek Jackowski Marek Konrad Marek Moś Marek Napiórkowski Marek Napiórkowski - gitara Marek Niedziwiecki Maria Beiser Maria Bogucka Maria Curie Maria Curie emigrantka Maria Curie jako kochanka Maria Dębska Maria Farantouri Maria Magdalena pokutująca Marian Eile Marian Eile- Kwaśniewski Maria Orwid Maria Peszek Maria Peszek i Foks Maria Peszek i Foks Był sobie król Maria Salomea Skłodowska - Curie Maria Skłodowska Curie Maria Skłodowska Curie na wojnie Maria Szyszkowska Marie Mordingrer Mariusz Szczygieł Marjane Satrapi i Vincenta Paronnaud marka markizy de Pompadour Markowie Czuryłło i Grechuta Marsjasz i Apollo Marszałek Marta Górnicka Martha Argerich MARTIN TINGVALL Maryna Barfuss Maryna Barfuss- Turnau Marzena Michałowska Massner Mateen Matejkę Mats Eilertsen: double bass Matt Brewer Matt Brewer --- bass Gerald Cleaver --- perkusja Yaron Herman --- piano Maurice Fleuret Maurice Herzog Max Brod mała zmiana mała zmiana powoduje dużą zmianę Małe Curie Małgorzata Górnisiewicz Małgorzata Niemirska Mały Książę Mecz Poetycki 2015 Medyceusze medycyna medytacja Mehoffer melancholia Melisa meloreytacja Melvin B. Tolson miasto Mich & Mitch and Zbig łodeggy Michaela Franksa Michael Benita Michael Foucaut Michael Wollny Michaił Afanasjewicz Bułhakow Michal Miskiewicz Michal Miskiewicz - perkusja Michał Michał Anioł Michała Urbaniak Michał Bajor Michał Karol Szymanowski Michał Kuźmiński MichałLitwiniec Michał Nestorowicz Michał Strąkow Michał Tokaj Michał Urbaniak Michał Zabłocki Michał Łanuszka Michel Foucault Michel Petrucciani - fortepian Michel Serres Microsoft Mieczysław Karłowicz Mieczysław Kosz Miejsce kobiet jest na górze Mieszko I Mike Stern Mike Stern - gitara elektryczna Mikołaj Rej Mikołaj Tulipan Mikołaj z Radomia Mikromusic Milan Kundera Milena Jesenská Miles Davis minimalizm minimalizm w muzyce Mini wykłady o maxi sprawach. Trzy serie.Leszek Kołakowski Mira Zimińska-Sygietyńska Miron Białoszewski Misha Alperin Miskiewicz -perkusja.Zamyślenie recenzja Wojciech Majewski Miss Williams Mitch & Mitch Mit Erigone mity mity na temat pozytywnego myślenia Miuosh & Skrzek MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ JAZZU./INTERNATIONAL JAZZ DAY Międzynarodowy Dzień Jazzu Międzynarodowy Dzień Kawy Międzynarodowy Dzień Tańca Mme Lemaire Moje córki Krowy mol smutek Monika Borzym Moniuszko Monk Montaigne more Morrie Schwartz motywacja motywacje działań Movements In Colour mpd Muchy Munk Munyungo Jackson – Mustafa Pasza muz: Zygmunt Konieczny muzyka muzyka etniczna muzyka filmowa muzyka klasyczna muzyka koncepcyjna muzyka polska muzyka popularna muzyka poważna muzyka rozrywkowa muzyka we Francji muzyka we Włoszek muzyka wielogłosowa muzyka zagraniczna muzyka świata Myslovitz myślenie jednak boli Młodość na co zmarł Bolesław Prus Na co zmarł Grass na co zmarł Ornette Coleman na co zmarł Stefan Żeromski? nadgryzione jabłuszko nadworny skrzypek Ewy Demarczyk nadzieja Nagroda Nobla Nagroda Nobla 2014 rok Nahuatl najcięższa książka świata najlepszy pojazd XIX wieku największy organ w ludzkim organiźmie Na motywach kołysanki Janiny Porazińskiej pod tym samym tytułem.Reżyseria i animacja Tytus Majerski Napoleon Bonaparte Napoleon III Narodowe czytanie Narodowe czytanie Lalki narracja Narrenturm Natasza Czermińska Natasza Czermińska recenzja nauczanie nauczyciel nauczyciele nauczycielka nauka nauka języka co wzmacniać nauka języka popularne błędy nawyk nawyki czytelnicze. Na wyspach Bergamutach Neil Larsen Nelly Ternan neologizm New Series NeXT Niccolo Machiavelli Nicola Chiaromonte Nicolaes Eliaszoon Pickenoy Niech Żyje Bal nie każdy potrafi się przewrócić Niemiecka Curie niepełnospraność niepełnosprawni niepełnosprawność niepełnosprawność Prousta niesprawiedliwość Nietzche Nietzsche nie w pełni sprawność Niezależna Oficyna Wydawnicza Nowa niezgoda nie żyje Ginter Grass Nighthawks Nike Nikola Sellmair Nikołaj Karamizyn Nils Petter Molvaer Nir Felder Nohawica Norah Jones normy językowe North Cape Notatki notatki na marginesie notatki z wykładów nowoczesny marketing nowy cykl Nowy Rok Nowy Ślad Czarnych Stóp nuda nu jazz O.S.T.R obalanie mitów obalanie mitów na temat Marii Skłodowskiej Curie o bibliotece o bieganiu o blogu obraz obrazy Obscura Obwieszczenie obyczaje obój ocannon’s World o chodzeniu o ciszy Octave Feuillet oczekwania o czytaniu Oda do radości Oda Dytrykówna. Odczuwanie architektury Odkrycie NASA odniesienie do baśni odprężenie odznaczenia Office International d'Hygiène Publique. o grzebieniu ogłoszenia Ogłoszenie o głupocie ohn Summerson o jazzie o języku Olaf Tryggvason Olga Boczar Olga Boznańska Olga Tokarczuk Nike 2015 o mężczyznach o nudzie Opole Opole 1997 opowieści dla dzieci Opowieści o Pilocie Prixie Opowieści z Ziemiomorza opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście o przypominaniu opór w rozwoju Orchestre National de Lyon orkiestra orkiestra: BBC Symphony Orchestra z towarzyszeniem chóru kobiecego) Adrian Boult orkiestra AUKSO Orkiestra Dni Naszych Ornette Coleman Ornette Coleman zmarł Orygenes Orzechowski o siekierze osoby chore na SLA Osoby Głuche Osoby Niedowidzące Osoby Niewidome osoby z niepełnosprawnościami OT.TO Otto Hahn Owidiusz o wyobraźni o władzy o zapominaniu o zmianie Ołówek recenzja pacyfizm palec palimpsest Palle Danielsson - kontrabas Pamiątkowe rupiecie Pamiętniki nadzwyczajnego umysłu z zespołem Aspergera Pan Herbatka Pan Kleks Parker Paryż pasja Passaggio Patch Adams paternalizm Patrice Moret Patricia Molly Clapton Paula Cole Paul Anka Paul Appell Paul Auster Paul Celan Paul Desmound Paul Emil Breitenfeld Paulina Braiter Paul Langevin Paul Éluard Pawerewski Paweł Krawczyk) - 4:37 05. Message in a Bottle (Sting) - 7:36 06. Sleep Safe and Warm (Komeda) - 6:55 07. Three Reflections (Wasilewski) - 8:33 08. Still (Milder) - 6:45 09. Actual Proof (Hancock) - Paweł Krawczyk) - 4:37; Message in a Bottle (Sting) - 7:36; Sleep Safe and Warm (Komeda) - 6:55; Three Reflections (Wasilewski) - 8:33; Still (Milder) - 6:45; Actual Proof (Hancock) - 6:06; Largo (Ba Paweł Smoleński Paweł Wszołek Peredy y Salgado Pergolesi perkusja Perkusja– Paulinho Da Costa Piano Perpetuum Persepolis Peter Erskine Peter Gabriel Pete York - perkusja Pewność Philip Zimbardo Phil Knight pianino pianino ciekawostki pianist piano Piano Guys piano Larry Koonse Piano Man 1973 Piano Works II - Ringing The Luminator Picasso Picasso Kobieta niosąca chleb Pieere Bordieu Piere Soderi Pierre Boudieu Pierre Bourdieu Pierre Curie pigułka dzień po pijany jak szewc Pina Bausch Pinelo piosenka finałowa piosenka literacka Piotr Curie Piotr Czajkowski Piotr Frączewski Piotr i Maria Curie Piotr Millati Piotr Paleczny Piotr Skrzynecki Piotr Szczepanik Piotr W. Cholewa Piotr Witkowski pismo Breila pisz na berdyczów co to znaczy Pitagoras Pitagoras z Samos Piwnica pod Baranami Pixar piękno piętnaście pianistów pianistek jazzowych Place de la Concorde Planet of Exile pleonazm podania Pod budą Pod budą Sikorowski & Turnau Pod światło poeta poezja pogoda pod psem pokój polityka polon Polska Polska wygrywa Euro 2016 Polskie Radio polski jazz pop Po pierwsze nie szkodzić. Opowieści o życiu Pora Umierać Porter postacie kobiet Powiedziała mi Maria Antonina powołanie Powstanie 44 pozytywizm pozytyw na dzisiaj prawa człowieka prawa kobiet prawda ciekawsza od fikcji Prawo do... problemy ze stawem żuchwowo skroniowym proces edukacyjny proces rehablitacji produkcja Program 3 Polskiego Radia programowanie; Tomasz Dominik--- bębny; Maciej Mąka--- gitary; Janusz Baka--- konsoleta; Prust Pruszyński i S-ka Przebudzenie Przejęzyczenie Przejęzyczenie. Rozmowy o przekładzie Przemek Dyakowski - saksofon Przemysław Dyakowski Przemysław Raminiak - fortepian Maciej Grabowski - bass Krzysztof Gradziuk - perkusja Przestrzenie i zaułki Przyboś przypowieść o stole Przysłowia nie są mądrością narodów Prószyński i S-ka psychologia psy w języku Ptaszyn Pustka w domu pyknodysostoza kto chorował pytaj_ni[c]k pytania pytanie pytanie o myślenie pytanie o niemyślenie Pyteasz płyty Queen Quiet Letters Quinto Libro Di Madrigali- Gesualdo rackę napisałam rad radio radioaktywność Radiohead radość Radziwiłłówna Rafael Santi Rainer Maria Rilke Raj Ralph Greenspan Ralph Towner Randy Brecker Randy Brecker - trąbka Nir Felder - gitara elekryczna Bob Franceschini - saxopfon Sergio Vallin - gitara elekryczna Elliot Mason - puzon Lizzy Loeb - wokal Randy Pausch Raymond Queneau Ray Tomlinson Raz Dwa Trzy realizm recenja recenzja recenzja albumu recenzja filmu recenzja książki recenzja Meditatus recenzja płyty recenzja płyty A miało być tak dobrze Recenzja płyty a miało być tak pięknie recenzja płyty muzka polska recenzja Świat Dysku recenzje recenzje książki recenzje płyty recepta na słomiany zapał reenzja reenzja albumu. reflekcja rehabilitacja funkcjonalna Reinman z Bielawy relaks relaksacja religia Rembrandt Remembrance Renesans Renoir reportaż Requiem Wolfganga Amadeusza Mozarta Reynaldo Hamn reż. Piotr Trzaskalski Richarda P.Feynmana Richard Feynman Richard P Feynaman Robert Kasprzycki Robert Majewski Robert Majewski - trabka Robert Proust rock rocznica blogowania rocznica blogu rocznica śmierci Witkacego Rodolphe Lindt Rodowicz Rodrigo y Gabriela rodzina muzyczna Roentgen Rogers Covey-Crump rok czasu rola lidera rola reportera Roman Jacobson romans Rosja Route 66 rower rower ciekawostki Royal Quartet ROYAL STRING rozkwit gaworzenia rozmowy rozrywka rozwój rozwój dziecka rozwój mowy rozwój osobisty rożen rożno Rubens ruch ruch to niezależność Rudyard Kipling najmłodszy laureat Nagrody Nobla Running Running Jacob Karlzon Rusell Russell Ferrante Ryczace Dwudziestki Ryczące Drake Ryszard Krynicki Ryszard Lwie Serce rzecz o Stanisławie Wokulskim rzeźba Rzuć to wszystko co złe równość saga Saga o Wiedźminie Saint Simona saksofon saksofon tenorowy Salvador Dali Sambbor Dudziński samobójcza śmierć samobójstwo samobójstwo Witkacego Samuel Johnson Samuel Rohrer Sandor Maraja Sandra van Veen Santiago de Compostela sapka Sarah Bernahardt Saturday Jazz Pianist Saturday Panist Jazz Saturday Pianist Jazz Saturday Pianist Jazz Michael Petrucciani Savante Arjemius saxofon Scott Elliot Fahlman SDM Sea recenzja Sebastian Erard Sekrety Morza Sekrety Morza recenzja Seksmisja sen sen kawalera z różą sereotypy Sergio Vallin. sfera Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band – tytuł płyty zespołu The Beatles Shaikh ash-Shadhilem Shoe Dog: A Memoir by the Creator of Nike Siedem nowych planet siekiera Sierżant Sigmunt Freud Sigurd Rascher silna wola Silvestri Simone de Beauvoir Simon Phillips Simple Acoustic Trio Siostry Panas sir Wiliam Crookes Siula Grande Skrzek skrzypce skutki katastrofy w Czarnobylu Skłodowska --- Curie SLA Slavenka Drakulić Slawomir Kurkiewicz Slawomir Kurkiewicz - kontrabas smarkaty Smolik smutek Smutna historia Szału smutne życie psa Sofokles Sokrates solo piano. Sonety Sonnige Stube Sopot Sparta spinacz spokój sposoby słuchania muzyki Spotkanie z Marią Stanistaw Witkiewicz Stanisława Celińska Stanisława Ryster Stanisław August Poniatowski Stanisław Baczyński. Stanisław Barańczak Stanisław Barańczak nie żyje Stanisław Barańczak poezja Stanisław Hadyna Stanisław Ignacy Witkiewicz Stanisław Jerzy Lec Stanisław Jopek Stanisław Jopek i Zespół Pieśni i tańca Mazowsze Stanisław Lem Stanisław Przybyszewski Stanisław Soyka Stanisław Strójwąs Stanisław Witkacy Witkiewicz Stanisław Wokulski Stansiław Soyka stan zdrowia Stare Dobre Małżeństwo Starość status kobiet status mężczyzn stawanie się staw żuchwowy skroniowy Steen Eiler Rasmussen Stefan Banach Stefan Garczyński Stefania Baczyńska Stefania Wilczyńska Stefania Zieleńczyk Stefan Kudelski Stendhal Stendhala Stenson Bobo Stephen Hawking Steve Gadd - perkusja Steve Jobs Steven Harrold Steve Swallow Steve Woźniak Storråda Strachy na Lachy Zimne dziady listopady Straight Story RGG recenzja strarta Strzeż się tych miejsc... Klaus Mitffoch Studio Agnieszki Osieckiej substantia reticularis Super Book Susan Sontag Susie Ibarra Swen Widłobrody Swietłana Aleksiejewicz Swietłana Aleksijewicz Sygryda Storråda Sylvie Courvoisier sylwetki sylwetki kobiet sylwetki mężczyzn symbolizm symbolizm w polskim malarstwie synestezja syntezator – Russell Ferrante Szalony Język Polski szczelanie w szczęce Szczęście czy fart Szereg Fouriera Szewczyk Ola Maurer Piwnica pod Baranami szewska pasja sześciostrunowa altówka Sześć światów Hain szkice Szkoła Notre Dame Sztuczne Fiołki sztuka sztuka i absurdy Sztuka kultura sztuka o której można dyskutować sztuka składania życzeń sztuka ulicy Sztuka zwycięstwa sztuki wizualne Szubert Szymanowski Karol Szymborska Szymon Kataszek Szymon Ludwik Kamykowski--sax Szymon Madej Szymon Stochniol Katarzyna Baczewska Aleksandra Urbańska Jarosław Marzec Szymon Zychowicz Szymon Zychowicz 2014 sł. Józef Czechowicz sł: Bolesław Leśmian Słaek Jaskułke Sławek Jaskułke sławne osoby sławni Polacy Sławomir Mrożek Słonimski Słowacki słowiański kołtun słowiańszczyzna Słowo las znaczy świat słowo o termitach Tadeusz (Boy) Żeleński Tadeusz Boy Żeleński i tłumaczenie Marcela Prousta Tadeusz Dziedzic Tadeusz Gajcy Tadeusz Kalinowski Tadeusz Kożuch Tadeusz Mieczkowski Tadeusz Nowak Tadeusz Pruszkowski Tadeusz Sygietyński Tadeusz Zawieyski Tadeusz Łomnicki Tadeusz Śliwiak Tadeusz Żeleński Boy take five Tales z Miletu tantasy Tatarak Tea book tag Tears in Heaven Tea Time Boogie teksty kultury Zachodu Tennesee Williamsa Tenor: Steve Davislim tenor saxophone Teoria Wszystkiego recenzja Terri Lyne Carrington Terry Prachett tey THE the Beatles The Coln Concert The Dispossesed The Girl In The Other Room recenzja The Hilliard Ensemble The Left Hand of Darkness Theloniousa Monka The Old Woman The Penitent Magdalene The Riddle (Nik Kershaw) cover The Swingle Singers The Word for World is Forest Thich Nnat Hanh Thomasa van der Wilta Thomas Couture Thomas de Keyser Thomas Transtomer Thomas Wyck Thrill Box recenzja Théodore Géricault Tim Burton Tingvall Trio Tischner to i owo językowo Tokaj tom 6 Tomasz Cichocki Tomasz Cichocki Zew Oceanu Tomasz Mann Tomasz Stanko i New York Quartet Wislawa Tomasz Stanko — trąbka Bobo Stenson — piano Anders Jormin — kontrabas Tony Oxley — perkusja Tomasz Stań Tomasz Stańko Tomasz Stańko trąbka / David Virelles fortepian / Thomas Morgan – kontrabas / Gerald Cleaver – perkusja Tomasz Szukalski - saksofon Tomek Sowiński - perkusja To mit Tommy Crane - drums. tom pierwszy Trylogii Husyckiej Tom Waits tonacja Toni Morrison Tord Gustavsen Tord Gustavsen: piano Tord Gustavsen Trio Tore Brunborg: tenor saxophone Tornebladh Touch & go - straight to number one Toulouse lautrec Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych tożsamości tożsamości społeczne Traktat o życiu. Myśli wybrane. Czesław Miłosz traktaty muzyczne trecento trenerstwo trio Trio in Tokio Troosta Trulsa Morka truncus cerebri trzy szybkie Trójka trąbka Trąbka – Scott Wendholt tulipan tulipanologia Turnau Tuwim Twierdza Szyfrów Tycjan typuję zwycięzcę tłumaczenie tłumaczenie: Przemysław Bieliński tłumaczenie: Stanisław Kasprzysiak U.S. Route 66 U. T. Gandhi perkusja ubóstwo uczenie uczenie języka migowego uczenie się udział kobiet w wojnie Ujejski Ulisses Ulla Lindquist umarł ks. Jan Kaczkowski Umieranie uniwersalność uniwersum Uno momento mortis Upadek Ikara uprzedzenia URK urodziny Karola Wielkiego urodziny Stanisława Lema Urodziny Wisławy Szymborskiej Urodziny Witkacego Urodziłem się pewnego błękitnego dnia Urodziłem się pewnego błękitnego dnia, Daniel Tammet, Urodziłem się pewnego błękitnego dnia. Pamiętniki nadzwyczajnego umysłu z zespołem Aspergera Ursula K. Le Guin Ursula Le Guin Urszula Dudziak USA ustanowienie Nagrody Nobla Uszkodzenie Rdzenia Kręgowego Valdemar Eiberg Valery var. 4:14; varia Vassilis Tsabropoulos Vassilis Tsabropoulos fortepian Velazquez Vermeer V Hauy Viera Brandes Vijay Iyer Vilhelm Hammershøi Vincent Peirani akordeon Vincent van Gogh Virginia Woolf Virginii Woolf Vladyslav Sendecki Volodos in Vienna Wacław Krupińsk Wacław Krupiński Waits Walden Pągowski Waleria Maria Gardowska Walter Isaacson Walther von der Vogelweide Wanda Rutkiewicz waria Warszawa Wat Werner Herzog Wesele Wyspiańskiego i Marek Grechuta Whileman wiara wiara we własne siły wibrafon wiedźmin Wiedźmin opowiadania Wiedżmikołaj wieki średnie Wiek męski wiek XIX wielbłąd Wielka Gra Wielka Msza h-moll wielogłosowa muzyka Wiersze zebrane Barańczak wierzę w wiedzę wieszać na kimś psy Wiesz może jak to się dzieje Wiesław Dymny Wikingowie Wilhelma VI Orleański Wilhelm Conrad Röntgen Wilhelm IX Trubadur Wilhelm Sasnal Wiliam Harvey William H. Macy William Szekspir Will Rogers Wincentyna Karska wiolączela Wisława Wisława Szymborska Wisława Szymborska Nobel Wisława Szymborska rocznica śmierci Witkacy Witkiewicz Witold Lutosławski Witold Lutosławski wcale nie jest za trudny Wit Stwosz Wittgenstein w jaki sposób chodzi człowiek w jaki sposób się rzyga w krzywym zwierciadle W malinowym chruśniaku Wocjech Orliński. Lem. Życie nie z tej Ziemi Wojciech Kamiński Wojciech Kassa Wojciech Kukuczka Wojciech Majewski Wojciech Malajkat Wojciech Młynarski Wojciech Młynarski nie żyje Wojciech Tochman Wojciech Waglewski Wojciech Zabłocki wojna Wojna nie ma w sobie nic z kobiety wokal; Gabor Bolla - saksofon; Andi Kissenbeck - organy Hammonda; Wolfgang Schmid - kontrabas; wokal; Torsten Goods - gitara Wokulski w Paryżu Wolna Grupa Bukowina Woz w popiele wrażenia Wskrzeszenie Łazarza wspomnienia Wspomnienia twórcy Nike współczesność Wszystkie kobiety Mateusza recenzja Wybór i układ Joanna Gromek - Illg wychwalanie idei miłości dworskiej wycieraczki samochodowe Wydawnictwo Literackie Wydawnictwo Znak Wydziedziczeni wykłady wynalzaki wyobraźnia wypadki w górach wyróźnienie wytwórnia ecm wywiad wyzwania wyzwania blogowe wyścig wyścig z Messnerem Wyśpiewam Wam wszystko wzór wątp wątpliwości wątroby nie omamisz wątroby nie oszukasz Wędrówka Władysław Broniewski Władysław Halik Władysław Reymont władza Włodek Pawlik Włodzimierz Korcz Xawerego Dunikowski XI XIV wiek Yapa Yaron Herman Yaron Herman - piano (Steinway D Yuan Mei zabawa zabawa blogowa zaburzenia ze spektrum autyzmu Zaczarowana świątynia zadanie Zakazany owoc Zakopane Zamość Zapatrzenie. Myśląc o malarzach zapowiedź nowego cyklu Zarycki zarządzanie stresem zasypywać gruszki Zawinul Zbigniew Herbert Zbigniew Jaremko Zbigniew Konopczyński - trombone Zbigniew Mikolejko Zbigniew Namysłowski Zbigniew Paleta Zbigniew Preisner Zbigniew Raj Zbigniew Wodecki Zbigniew Wodecki nie żyje Zbigniew WodeckiPiwnica pod Baranami z czego biorą się zakwasy? zdrowie Zdzisław Beksiński Zeeman zejść na psy Zenon Jaskuła Zespół Aspergera Zespół Pieśni i Tańca Śląsk Ziemie obiecane recenzja płyta 8.04.2014 r Ziemiomorze Ziemiomorze recenzja Zmarł Stanisław Barańczak zmiana zmiany znane osoby znane osoby chore na dusznicę znani z notatek na marginesie Zofia Ameisenowa Zofia Komedowa Trzcińska Zofia Zaleska z przymróżeniem oka. zrozumieć Franciszka zwątpienie zwątpiwnie Zycha Zygmunt Bauman Zygmunt Freud Zygmunt Freud a Proust Zygmunt Grechuta Zygmunt Konieczny Zygmunt Stary Zygmut Freud Zygmut Konieczny Złota dama [a]Varia [IKD3] [Klasyczne korepetycje-w dobrym tonie]. [Zarys Édouard Manet Ólafur Arnalds ósma część Harrego Pottera ósmy marca Ćwiczenia z utraty ćwiczenia Łanuszka. muzyka Łapiński Łucjan Paprocki Łukasz Nicpan Łukasz Simlat Łukasz Stasiak łumacze ( Stanisław Barańczak Śląska Orkiestra Kameralna Śmierć na pięć Śmierć Witkacego Średniowiecze Świat Dysku Światowy Dzień Jazzu. Światowy Dzień Ksiażki i Praw Autorskich Świat Rocannona" Święto muzyki Świętosława Święty Augustyn śmarczeć śmierci i neurochirurgii śmierć śmierć Anki śmierć w górach śpiew śpiew) Dorota Miśkiewicz: śpiew; Robert Majewski trąbka fluegelhorn Mariusz Pędziałek; Maryna Barfuss; Cezary Konrad -perkusja Robert Kubiszyn: akustyczna gitara basowa śpiew Dorota Miśkiewicz - śpiew Marek Napiórkowski - gitara Kacper Stolarczyk - gitary Maciej Magnuski - bas Daniel Kapustka - perkusja Marek Niedźwiecki - konferansjer śpiki św. Odilon św. Tomasz świadectwo światło niebieskie a sen święty Ambroży biskup mediolanu Żenia Zielińska Życzenia Życzenia wielkanocne żałoba że chodzisz? że ubywa nam wzrostu wraz z wiekiem że wykorzystujemy 10% możliwości swojego mózgu życie życie jako marketing życie z doświadczeniem niepełnej sprawności αυτονομία Михаил Афанасьевич Булгаков

Archi_walium:Ale to już było…

[Komentowanie]

Na tym blogu obowiązuje netykieta.
Zwracamy się do siebie po imieniu.
Autorka nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi współuczestników i współuczestniczek dyskusji, opinie są prywatną kwestią Autorów i Autorek.

Nie liczę godzin i dat.

Listopad 2015
Pon W Śr C Pt S N
« Paźdź   Gru »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

zBLOGowani

Tu także jestem:
zBLOGowani.pl