[52].Persepolis.

Bez wstępu. Bez peregrynacji słów. Bez zbędnych znaczeń. Bez patosu.Za to z przekonaniem i historią tal w ukazaną w perspektywie indywidualnej (o poszukiwaniu i budowanie swojej tożsamości) jak  i społecznej. Francuski obraz powstały na podstawie  autobiograficznej powieści graficznej. Persepolis, film nad którym prace trwały aż trzy lata, prosta i piękna kreska film który warto zobaczyć.O Bardzo Ważnych Sprawach. Także nowymi środkami wyrazu. Użycie animacji tylko wzmacnia przekaz i koresponduje z zamysłem autorki, nie może być inaczej jeśli współtworzyła scenariusz, Czerń i biel to kolejny aspekt.

To  nie tylko głos przeciw stereotypom dotyczących rasy i płci. To nie tylko peregrynacja, opowieść o przynależności społecznej, o uprzywilejowaniu (główna bohaterka należy do inteligencji), o różnicach społecznych, o obywatelskim nieposłuszeństwie, o buncie, o  strachu, dojrzewaniu,podejmowaniu decyzji,o historii kobiet, o codzienności.  Persepolis w reżyserii Marjane Satrapi i Vincenta Paronnauda to ukazanie w jaki sposób Historia, która uparcie wtrąca swoje trzy zdania, a czasami pisze elaboraty przekłada się na życie ludzi, ludzi, którzy chcieliby iść nieskrępowanie s w o j ą   drogą. Czy jest to możliwe? Jeśli tak, to jaką cenę przyjdzie nam za to zapłacić? I zadaje niewygodne i ważne pytania. Niezliczone, z każdym seansem inne. Członkowie irański rządu wysłali do ambasady francuskiej w Teheranie list wyrażający sprzeciw wobec filmu.

Persepolis, 2007, reżyseria: Marjane Satrapi, Vincent Paronnaud, muzyka: Olivier Bernet.

13 myśli na temat “[52].Persepolis.

  1. Dziękuję za polecenie 🙂
    Historia, która się dzieje na naszych oczach, ma bardzo duży wpływ na nasze życie i nasze wybory.

    Mam bardzo mieszane uczucia dotyczące kobiet mieszkających w Anglii a pochodzących z krajów muzułmańskich. Nijak moje obserwacje nie pokrywają się z tym, co do tej pory o tym czytałam i widziałam z przekazów mediów w Polsce.

  2. Najpierw przeczytalam komiks (ktory pochlonal mnie ze szczeem na cala noc, po pierwszej lekturze siedzialam w internecie i szukalam faktow historii o ktorych pisala), obdarowalam te ksiazka chyba polowe moich owczesnych znajomych i na film poszlam z trzema czy czterema roznymi znajomymi, widzialam go po francusku, angielsku i niemiecku 🙂
    A pozniej wpadla mi w rece polska Marzi – coz z tego ze kopia pomyslu? to dziala (tylko ze Marzi jest mniej uniwersalna)

    1. I jak wrażenia? Dla mnie to film studnia, o tożsamościach, wrodzonych i nabytych… O trudności szukania i znajdowania… O kosztach i o zmianach, o sytuacji kobiet, o prawach człowieka, o uwikłaniu w historię.

      1. …i o dorastaniu, o tym, jak tracimy powoli otoczke ochronna, jakim jest dziecinstwo… Studnia, lub rzeka…

        1. tak, o dorastaniu, konfrontacji, wpływach, balastach, i o tym co warto puścić, o strachu, o samookreśleniu się. Rzeka, studnia, dwie strony tej samej monety 😀

Zapraszam do dyskusji :):

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s